Қутлуғ қон

U darvozadan kirib, supaga o�n-o�n besh qadam qolganda, qo�l qovushtirib, ta’zim bilan: «Assalomu alaykum» dedi. Faqat, salavot bosganidan, uning ovozi istagiga qarshi baland jaranglamadi. Allaqanday bo�linib, siqilib chiqdi. Chol o�tirgan joyidan qimir etmadi, bir qo�lini qosh ustiga qo�yib, keksalarga xos boqish bilan bir zum tikildi:

– Kel, chirog�im, nima xizmat?

Yigit supa oldida to�xtab, xaltasini qo�ydi, uzun, baquvvat qo�llarini cholga cho�zdi. Supaning chetiga omonatgina o�tirib, boshini quyi soldi: «qayerga keldim? Mirzakarimboy shu kishimikan? Balki bu boshqa birovdir deb o�yladi.

Chol bu begona yigitning vaziyatida taraddudlanish sezib, qaytadan so�radi:

– Xo�sh, o�g�lim, nima arzing bor? Ayt…

yigit boshini ko�tardi va unga tikilib qarab, jilmaydi.

– Mirzakarimboy siz bo�lasizmi?

Chol boshi bilan tasdiqlagach, yigit davom etdi:

– Men Xo�jakent qishlog�idan keldim, jiyaningizning o�g�li bo�laman.

– E, Xo�jakentdan?

– Xushro�ybibining o�g�liman.

– E, – Mirzakarimboy butun gavdasi bilan bir qo�zg�alib qo�ydi , –  jiyanim Xushro�ybibining o�g�liman degin, barakalla. Rahmat, jiyan, yo�qlab kelibsan. Qalay, onang baquvvatmi? Har yerda bo�lsa, omon bo�lsin. Oting nima, jiyan?

– Otim Yo�lchi. Ayam, shukur, sog�-salomat. Sizga salom deb qoldi.

– Dadang… E, Sherali qalay, bardammi?

– Dadam o�lgan, ikki yildan oshdi chamasi.

Mirzakarimboy qo�llari bilan soqolini yengilgina siypab, marhumga fotiha o�qigan bo�ldi.

– Boyoqish ko�p yaxshi odam edi; insofli, hamiyatli edi. Bir vaqtlar o�rtada bordi-keldi bo�lib turar edi. Dadang bu yerda ham, shahar hovlimizda ham bo�lgan. Sen hech kelganmiding?

– Yosh pallamda dadam, ayam bilan birga shahardagi hovlingizga kelganim g�ira-shira yodimda bor…

Chol o�tmishni esladi. Yo�lchi o�z onasidan yuz martalab eshitgan gaplarni hikoya qila boshladi, yani opasidan ikki yosh qiz yetim qolgani, ulardan Xushro�ybibi o�z otasi tarbiyasida qolib, uning singlisi Oyimbibini Mirzakarimboy o�zi tarbiya qilib, naq erga berish oldida vafot etgani, Xushro�ybibining tolei pastlik qilib, ota o�lgandan so�ng amakilari qishloqqa, Sheraliga erga berganliklari va hokazoni so�zladi.

So�ng chol sukutga botdi, kichkina, lekin hali tetik ko�zlarini mudroq bosgan odam kabi, sekingina yumdi.