Қутлуғ қон

– Shoshma hali, Qambar, qozoningni moy qilarman bir kun…– kibrlanib dedi Obidjon.

– Hazratalining duldulini hech bir ot quvib yetgan emas, kitoblarda shunday yozilgan. Toy o�ssin, naq duldulday bo�ladi. Ammo, uloq olish uchun chavandoz bo�lish kerak, kuch kerak, ukam Obidjon! – deb Qambar toychaning qorinbog�ini bo�shatib, qoziqqa bog�ladi. Keyin xo�jayindan pul olib, boshqa otda shaharga jo�nadi.

Tantiboyvachchaning mehmonlari shomdan so�ng kelishdi. Ular bedapoyaga qaratib solingan ayvonga o�tqazildi, to Qambar kelguncha, xizmatni Yo�lchi bajarib turdi.

Hammadan Tantiboyvachchaning chilimi zeriktirdi. Minut sayin ayvondan baqiradi: «Chilim». Chilim uning yonida. Lekin sarxonani yangilab, o�t qo�yib tutish kerak… Boyvachcha chilimni bir marta yengil tortish bilan kifoyalanadi, lekin bir zum o�tmasdan, yana talab qiladi. Qambar kelib, o�zining malaka orttirgan xizmatini bajara boshlagach, Yo�lchi qorong�i supadagi taqir namat ustiga cho�zildi. Qambar bir lagan sovib qolgan palov keltirdi, o�zi ham o�tirdi.

– O�yin boshlanganga o�xshaydi… o�yinni juda qiziqib o�ynaydi, xo�jayin. Qarang, chilim yodidan ko�tarildi.

– Qanaqa o�yin? – dedi Yo�lchi.

– Qimor…– sekin javob berdi Qambar.

– A, mehmonlari qimorbozga sira o�xshamaydi-ku. Domla imomlarday salla-kallali odamlar.

– Qimorboz deb kimni aytasiz? – og�zidagi oshi bilan g�uldiradi Qambar.– Ko�kragi ochiq, qo�shbelbog�, yakka kift chapanilarnimi?.

. Yo�q, qimorbozlarning uchchiga chiqqani bular. Sersoqol, katta sallali – eshonning o�g�li. Bularning bog�ida har juma zikr bo�ladi. Dadasi bo�lmaganda zikrga o�zi boshliq bo�ladi. Muridlari juda ko�p. Katta eshon.

– Tavba! Eshon «gardkam» deb oshiq otadimi, a?

– Bular qartada o�ynaydi. Baribir qimor-da, qaytaga, bu yana yomonroq… Ha, ichishini so�rang. Nomi ichkilik bo�lsa – bas. Cho�lda bir hafta suvsiz qolgan tuyaday shimiradi.

Bo�zami, aroqmi, musallasmi, konyakmi, – qo�ymaydi eshon.

– G�irt palid odam deng, – dedi-da, eshonni o�xshatib so�kib qo�ydi Yo�lchi.

– Chilim, cho�loq!

Qo�liga olgan oshini laganga to�kib, yugurdi Qambar. U chindan oyog�i sog� kabi, tez yugurar edi. Yo�lchi ichida o�yladi: «Cho�loq odam uchun xizmatkorlik qiyin, boyoqish Qambar bu kamchilikni bildirmaslik uchun yugura-yugura yugurik bo�lib qolganda».