Шеър сайёраси

(Бехосият бўлса керак – ўздан кўрсин,

Эл қатори тошмунчоқни тақиб юрсин!)

Баъзиларин кўзларида йўл бўлармиш,

Баъзиларин нигоҳида тил бўлармиш.

Баъзилари сокин тунни тинглар эмиш,

Баъзилари шамоллардек йиғлар эмиш.

Эмиш-эмиш, шундай эмиш, қандай эмиш,

Бундайлари қолганига бўлмиш емиш.

Мен ҳам бир пайт сабий эдим – айтардилар,

Тонг отганда айтганидан қайтардилар.

Мен уларнинг сўзларини олиб қолдим,

Ўзларини бўшаб қолган қопга солдим.

Шунча юкни олиб ёлғиз кетаяпман,

Бу оламдан ровий бўлиб ўтаяпман.

II

Баъзилари танҳоликда тоқ ўтармиш,

Ғорга кириб, тунлари парвоз этармиш.

(Учганини ким кўрибди, жинми, шайтон?

Қўнган пайти қанотини юл, оломон!)

Баъзилари қиз бўлармиш, баъзиси ул,

Бир хилига ўзгасининг хасми маъқул.

Баъзилари ҳур қиз келиб, ҳур кетармиш,

Айримлари ҳурлигида ул кутармиш.

Баъзилари қўрқмайдиган бўлар эмиш,

Баъзилари чақмайдиган бўлар эмиш.

Баъзилари кечалари кўрмас эмиш,

Айримлари ит эмишу, ҳурмас эмиш.

Айримлари тунда олов ёқар эмиш,

Тонгда уни шу гулханда ёқар эмиш.

Қизиқ эмиш, шундай ишлар ёқар эмиш,

Гоҳи ёмғир, гоҳида қор ёғар эмиш.

Баъзиларин эркаклари бўлар эмиш,

Баъзиларин эрмаклари бўлар эмиш,

Ҳаммасининг эртаклари бўлар эмиш.

Айримларин аёллари бўлар эмиш,

Айримларин ҳаёлари бўлар эмиш,

Озми-кўпми хаёллари бўлар эмиш.