УМР КИТОБИ 3-жилд

Одамларни фақат олдга чорлайди,

То хазон бўлгунча яшайди уйғоқ.

ОДАМ РўР?Р›Р?

Тикан ҳам Тангрининг бир ихтироси,

Ёмонлик қилганнинг тиғдир жазоси.

Тегмасанг тирнамас, атиргул айтсин,

Борми бу гулларнинг ундек фидоси.

Тиканга тил ато этганда агар,

Энг аввал инсонга дерди: – Алҳазар!

Тикан не, гоҳида тошни титратган,

Одам тили асли тиғдан ҳам баттар.

РЎРђР’РћР›

Устоздан сўради дарсида толиб,

Саволи бор эди атиги битта:

– Кўп ўйлаб топмадим, ҳайронлар қолиб,

Нечун тил битта-ю, қулоқ иккита?

Устоз томоқ қириб, қошин чимирди,

Чап ёни-ла туриб келгандай бугун.

Ногоҳон табассум сочиблар деди:

– Бу кам сўзлаб, кўпроқ эшитиш учун!

РўРђТљР”Р?Р 

Биз тақдир измида яшаймиз, болам,

Омадсиз кимсани кўп ҳам айблама.

Пешонада борин кўради одам,

Ҳаёт асли ўйин, мутлақ жимжима.

Омад келиб қолса баъзан, бегумон

Тангрини хушлаймиз такрор ва такрор.

Ажаб дунё экан, омадсиз инсон

Ҳақни таъналашдан қилмас сира ор.

Осмондан ҳеч кимга тушмаган чалпак,

Бу оддий ҳақиқат, барча тенг иқрор.

Ва лекин билмайсан, бу қандай истак –

Тушидан бахт кутиб яшаганлар бор.

Омадга ишонгин, лек қули бўлма,

Энг буюк муроддир – меҳнат муроди.

Тақдирни қарғама ё ундан кулма,

Тангрининг қўлида қалам-довоти.