ВАТАН МАНГУ МАКОН

СЕНР? ЭСЛАБ

Сени эслаб бирдан ҳаёлга ботдим,

Ўйлаб ёлғизлигим, харсангдек қотдим.

Кўпмиди гуноҳим шунчалар, билмам,

Тахайюл тушовлаб, бемажол ётдим.

Хайру хуш қилмадинг, кетдингда бординг,

Йўлингга интизор кун-тунлар кутдим.

Турналар неча бор қайтдилар юртга,

Кўзим тўрт йўлингда, фироқда йитдим.

Кулбамга сиғмайин, сафарлар қилдим,

Дарду аламим Шош, Андижон элтдим.

Ортимдан қолмади ҳижрон соядай,

Таассуф, Қаршига ҳамроҳсиз қайтдим.

Ёлғизлик эзади, ёлғизлик оғир,

Анжуман қизирди ёнингда пайтим.

Ортиқча сезяпман ўзимни сенсиз,

Дийдор қумсаб Поён, ушбуни битдим.

ТљРЋР™ Р­РќР”Р?

Қўй энди, синамай қўяқол, дўстим,

Майли, сўрмай кўзни ўяқол, дўстим.

Мен, десанг, ўрмонни оралаб ўтдим,

Қанча шоқол кўрдим лоақал, дўстим.

Ҳамроҳлар ёнимда анча, кўп эди,

Лек лафзда турмоқлик чун маҳал, дўстим.

Сунъий гапим йўқдир, тўғрисин дейман,

Узрим, теккан бўлса гап саҳал, дўстим.

Фойдангни истабон айтилган пандим,

Буздими сел бўлиб ё пайкал, дўстим?

Бу ёшда насиҳат кор этмас, аниқ,

Ўжарга ҳаёмас ҳам соқол, дўстим.

Ҳожи Поён айтдим юракдан сўзим ,

Балким, туюлар сенга қўпол, дўстим.

МУДОМ

Ҳайратнинг завқини туймаган одам,

Қошу қовоғингдан қор ёғар мудом.

Тинглашни билмайди суҳбат аҳлини,

Фойда тегмас ерга босмайди қадам.

Ўзгалардан ўзин қўяди устун,

Мақтанар даврада яна дамо-дам.