ОМОНЛИК ТИЛАЙЛИК 2-жилд

Тўрт фаслга дарвозани кўклам очур,

Кўкдан очур, гулдан очур, кўркам очур,

Ҳар майсанинг умрин тилаб тиз чўк, Маҳмуд,

Кўкда қуёш дуосини нурдан сочур.

МЕНР?РќР“ ОРЗУЛАРР?Рњ

Ойнинг ўроғига осилган илинж,

Тонггача талпиндим қўлим етмади.

Қуёш қўрғонида юз очган севинч,

Кун бўйи йўл юрдим, йўлим етмади.

Менинг орзуларим – менинг армоним,

Етдим деганимда етмиш йил нари.

Менинг орзуларим – ширин ёлғоним,

Сиз қайга борурсиз мендан илгари?

Менинг орзуларим – оппоқ қушларим,

Бахтнинг осмонида бегонангизман.

Бир кун ўнгдан келур ёруғ тушларим,

Бугунча шоири девонангизман.

ҲАЙРОНЛР?Тљ

Биз кўрган тераклар баргин тўкибди,

Р?лдизлар титрашиб дардин тўкибди.

Кузакнинг ҳайронлиғ боғида, эй воҳ,

Хазонлар Худога тизлар чўкибди.

Келганлар кетишин хасдан сўранглар,

Тоғларнинг чўкишин пастдан сўранглар,

Кўнгилни осмонда кўрмоқ бўлсангиз,

Дуога очилган дастдан сўранглар.

Ким дунё томига нарвон қўйибди,

Қўл етмас мулк нархин арзон қўйибди.

Йиғлашни билмаган кулиб ёлчитмас,

Зоғ қаҳри булбулни тиғсиз сўйибди.

Гул қучган ғунчалар бахтга пайваста,

Кесилган теракнинг илдизи хаста.

Тўнканинг бошида гар болта ҳоким,

Жаллоднинг қўлида болта шикаста.