Катта хонадон 1

– А? Мен пайқамабман, қаерингни чақди? – Ҳабиба шоша-пиша унинг у ер-бу ерини “текширган” бўлди.

– Қўйинг-э, – Ҳилола опасининг қўлидан юлқиниб чиқди. – Тўй бўлмайди, тамом!

– Нималар деёпсан? – СЌРЅРґРё Ҳабиба жаҳл жиловини бўшатиб, СѓРЅРё турткилади. – Р­СЃРёРЅРі жойидами, СћР·Рё? Нимага тўсатдан ўзгариб қолдинг? Р?чингга жин-РїРёРЅ РєРёСЂРёР± қолмадими?

– Тўхтанг, опа, – кўзлари ёшга тўлган Ҳусния Ҳабибанинг қўлидан тутиб, ўзига қаратди.

– Ҳеч нимани пайқамадингизми?

– Йўқ, нимани пайқашим керак, тушунмадим? – ҳайратангиз анқайди опа.

– Сиздай тажрибали муаллима ҳеч нимани сезмаганига ҳайронман, – йиғламсиради Ҳусния.

– Куёвнинг афтига ҳеч зеҳн солмадингизми, опа?

– Йўқ, зеҳн солмадим. Оппоққинайкан… – бўшашиб, гуноҳкорнамо, энди анча суст гапирди Ҳабиба. – Лекин юзида тиртиқ-пиртиқ кўрмадим. Нима айби бор экан?

– Пиёнисталиги шундай кўриниб турибди-ку, опа!

– Э, бундай демайсанми? Жуда қўрқитиб юбординг мени, – энди Ҳабиба ўнгланиб, кулди.

– Ўйланяпти. РЋТ“РёР» бола… Ўртоғлари билан ичган бўлса, ичгандир-РґР°. РЁСѓРЅРіР° шунча ваҳимами? Р?чмайдиган эркак Р±РѕСЂРјРё СћР·Рё Р±Сѓ замонда, Р°? – Сѓ Ҳилолага РїСћРїРёСЃР° қилди.

– Р?чмайдиганлар РєСћРї, РѕРїР°, – синглиси учун ҳам ТІСѓСЃРЅРёСЏ жавоб қайтарди. – Лекин ичишдаям ичиш Р±РѕСЂ-РґР°. РЈРЅРё афтига қаранг, С…СѓРґРґРё турмадаги кишига ўхшаб, рангида ранг қолмаган. Бир РєСѓРЅ ичганни аҳволи Р±СѓРЅР°Т›Р° бўлмайди.