Кўҳинур

Ўшанда воқеалар рўй берадиган саҳна, яъни шимолий Ҳиндистон катта ўзгаришларни ўз бошидан кечираётган эди.

Ҳумоюннинг Ҳиндистон тахтига иккинчи бор чиқиши биринчисидан ҳам қисқа вақт давом этди.

Тахтни қайта эгаллаганига олти ой ҳам тўлмай, 1556 йилнинг 24 январь, жума куни, умрида омад ва омадсизликларнинг барчаси билан юзлашган бу ҳукмдор ачинарли бир вазиятда ёруғ олам билан видолашди.

Айтишларича, ўша куни у Деҳлидаги «Пурана қила» деб номланган мажмуада қизил ғиштдан қурилган Шер Мандал деб аталган саккиз бурчакли бинода жойлашган кутубхонада бўлган экан.

Бир неча беклари ва Гужаратдан келган турк адмирали Саидали Раис билан бўлган узоқ суҳбатдан сўнг у тоза ҳаводан нафас олиш учун юқори қаватга кўтарилган ва қўшни масжид олдида тўпланган фуқароларининг таъзимини қабул қилган.

Хуфтон намозини адо этиш учун кутубхонага қайтаётиб, айланма пиллапоянинг ўртасига келганда кутилмаганда муаззиннинг азон чақириғини эшитиб қолди. Азоннинг ҳурматига итоат қилиб ўтириш учун тиззасини букканда унинг оёғи узун чопони этакларига ўралашиб қолади ва қўлидаги асо пиллапоя зинасига сирғалиб тушиб кетади, натижада у мувозанатини йўқотиб, зинапояга боши билан йиқилиб, қаттиқ жароҳат олади.

Р?РєРєРё РєСѓРЅ ўтгач, Р±Сѓ жароҳат устун келиб, ҳаёт билан видолашади.