АСАРЛАР (III жилд)

Ҳовучларимда – тоғу тош,

ҳовучларимда – ой, қуёш,

Шундан қуёшдек балқишим,

ётиблар ичган сувларим.

Қонимда минг боғбон менинг,

ичган ота, бобом менинг,

Аждодларим ҳам кечмишим,

ётиблар ичган сувларим.

Мен жон ва тан ўрганмишам,

Сиздан Ватан ўрганмишам,

Шаъну шараф ҳам олқишим,

ётиблар ичган сувларим.

Кўчатларим боғ бўлгуси,

кўксим менинг тоғ бўлгуси,

Фахрим яна оройишим,

ётиблар ичган сувларим.

Токи ҳаёт бўлгай ҳаёт,

шеъру баёт бўлгай ҳаёт,

Шулдир менинг олий ишим,

ётиблар ичган сувларим.

Жонимни минг тўрғай қилиб,

меҳримни ҳам улғайтириб,

Пишди менинг дил кишмишим,

ётиблар ичган сувларим.

Сиз мен учун – мангу қасам,

кўнглим келиб бир чайқасам,

Оламда қолмас ташвишим,

ётиблар ичган сувларим.

В В В В 2006

Р?Р—ТІРћР 

Бир тилим ҳандалак, бир тилим ҳилол

Минг йил кўз ўнгимдан кетмагай ҳаргиз.

Сен – мангу халқдирсан, ризқ-рўзи ҳалол,

Мен – сендан тарқаган, кўкарган илдиз.

Одам Атолардан нишоним дедим,

Сени бобом дедим, деҳқоним дедим.

Элин билмаганлар юртин қарғарлар,

Миннат қилганлар бор берган ош-нонин.

Кетди боғларингни босган қарғалар,

Азал булбулларга гўзал ошёним.

Тўрғайларга ўнғай маконим дедим,

Сени бағрим дедим, осмоним дедим.

Амир Темурлардан қолган номус-ор,

Бир синиқ ғишти ҳам шараф-шон юртим.

Сен – ўлмас ғурурсан, сўнмас ифтихор,

Суви ҳам, қуми ҳам зарафшон юртим.