ҚАШҚАДАРЁ ТОМОНЛАРДА

Бу ҳолни англадим неча, неча бор,

Хасталик чоғларим безовта руҳинг.

Ёнимда бўлишинг сездим муқаррар,

Етишмади фақат жисмонан йўғинг.

Безовта қилмайсан, лекин эҳтиёт,

Парвона бўласан бу кулбам аро.

Бир ёқли алоқа, шу экан ҳаёт,

Ташрифу мулоқат тушдадир зора.

Қадринг ўтаётир қадамба-қадам,

Мен шундай нотавон, шунчалар ожиз.

Ким бўлур ярмидан айрилган одам,

Қаддини керолмас шоҳ бўлсин ҳаргиз.

Шукрона, фарзандлар, келинлар, қизим,

Набиралар ўкситиб қўйганлар эмас.

Шулар бор, кўксим тоғ, ёруғдир юзим,

Ука-сингилларга меҳрибонлик хос.

Азизам, сен йўқсан, бир камим шундан,

Тамалсиз, муаллақ, қолдим омонат.

Ёнигга етмоқлик ўйим кундан-кун,

Бургутда ўсмайди қирқилган қанот.

Ҳамдим кўп, қўлимдан тушмади, қалам,

Овунчим хотиранг ёзишда тинмай.

Мисралар қатида туганмас алам,

Қўлимдан не келар тақдирга кўнмай.

РћР Р?РЇРў

У шоир эди атоқли ҳам эрка,

Саройда ҳурматин топганди жуда.

Шеърлари нашрида ривож, барака,

Хорижда таржима бўлди гоҳида.

Ҳеч осон бўлмаган истеъдод учун,

Йўқ эди вақтида яшашга макон.

Ҳасадлар ёпишиб, кўрсатган кучин,

Эл дарди қалбига руҳ берган елкан.

Мустабид тузумнинг девори баланд,

У қўрқмай ёзолди эрк деган сўзни.

Қизил салтанатдан етгани газанд,

Ҳақни ёқладида, оқлади тузни.

Юртини севарди онаси каби,

Оқарди юракдан оташин изҳор.