ҚАШҚАДАРЁ ТОМОНЛАРДА

Нарида болалар ўйнашар хушҳол,

Копток тепишади чувлашиб бардам.

Жонига тегмайди, аксинча ҳавас,

Қўшилиб кетгиси келар ўйинга.

Болалик ёдига тушади элас,

Хотира жонланар ўтган сайинга.

Қишлоқ орти эди, ястанган дала,

Пастликда тўқайзор, оқарди дарё.

Мактабдан сўнг уч-тўрт ён қўшни бола,

Кеч тушгунча бирга, ҳумордек гўё.

Мол боқиш баҳона бўларди кўпда,

Ўтин териш ёҳуд ўт ўришлар ҳам.

Ўйиннинг тури мўл эди тўпда,

Ким абжир эди-ю, ким эди илдам.

Юмушни қойиллаб, ўйнашар эди,

Эрталаб ўқишга чопишар эди.

Дарсларда талаблар қийинроқ эди,

Билмасанг, қулоқдан чўзишар эди.

Эсига олдида, кулимсиди чол,

Ва, деди, “тез ўтди навниҳол чоғлар”.

Болалар шовқинин туймади малол,

Ёшлигин қайтарди кўзи қароғлар.

РЎРЈР›ТІ

Хафақон булутлар қўзғолмас жойдан,

Тоғлар болиш бўлиб, елка тутади.

Р?Р·Т“РёСЂРёРЅ хонага қамалиб олган,

Бўроннинг ўғлидан совчи кутади.

Хурпайган чумчуқлар бўғотда қатор,

Хушламаслар очкўз қўшни қарғани.

Гоҳо танбал мушук пойлар, кўз тутар,

Миёвлаб ҳурқитар қора йўрғони.

Сукунат, мудрайди юпун дарахтлар,

Ариқ сувларида муздан дарпарда.

Неча бир жонзодлар инда карахтлар,

Жисми йўқ кийимлар осилган дорда.

Р?нграниб эшиклар очилар ночор,

Мўрилар қурумни пуфлар ҳавога.

Бўрига қўзичоқ келади дучор,

Р?СЃСЃРёТ› жой, тулкилар бошдир савдога.