ҚАШҚАДАРЁ ТОМОНЛАРДА

Оқ чойшаб ёпиниб ухлайди кеча,

Аёз қовуради ўт ёқмай музни.

Қишлоқ ўртасида қоравул кўча,

Қўйнига яшириб босилган изни.

Булутни сургилаб қараб қўяр ой,

Юлдузлар ортида, сезилмас уни.

Оғилда онасин эмсам дейди той,

Чўзилган сари ялдонинг туни.

Тўнишган булутлар акса уради,

Водийни қоплайди сахарда туман.

Коинот соатдан вақтни сўради,

Элчилар жўнайди қуёшга томон.

Сулҳ бўлди, тугади фасллар арази,

Киришди сепини ёзишга баҳор.

Ёришди Онанинг – Ернинг орази,

Очилиб-сочлиб қилди дил изҳор.

ТІРЈР—РЈР 

Соғинч туйиб яшар севгувчи одам,

Р?нтизор кутади яхши дамларни.

Покиза ниятда қўяди қадам,

Кўнглидан чиқариб армон, ғамларни.

Яқинларин кўрса, бағрига босар,

Учраса танишлар, илиқ саломи.

Жон-дилдан берилиб суҳбатлар қурар,

Ором бахш этади дўстлар каломи.

Нолиган бўлади кимдир турмушдан,

Кимдир соғлигидан қилар шикоят.

Шунда мисол олиб ҳаёт, ўтмишдан,

Ранжиган кимсага берар кифоят.

Ўзида муаммо кам эмас, талай,

Бошидан кечирган қанча маломат.

Муҳаббат сақлади уни, ҳарқалай,

Р?шончи, Т“СѓСЂСѓСЂРё этди саломат.

Оламга келсан бир бор, азизим,

Бу кунлар ғанимат, қадрига етгил.

Аҳли замондошга айлагил таъзим,

Меҳру оқибатнинг йўлини тутгил.

Сўнса ишқ оташи юракда магар,

Яшашдан, ҳаётдан бўлурсан безор.

Оламни, одамни сева бил, жигар,

Бардавом бўлажак умрингга ҳузур.