МАНТИҚУТ-ТАЙР

Ёри ғор олдида Сиддиқи жаҳон

Ҳозир эрди ҳар нафас, тикмишди жон.

575В Р?РєРєРёСЃРё ҳам жонфидо СЌСЂРґРё анга,

Жону дил бирлан адо эрди анга.

Сен таассуб қил, улар мардонавор

Айламишди жонни жононга нисор.

Гар унинг сен марди эрсанг ё бунинг,

Борму андоқ дардидек дардинг сенинг?

Ё улардек жонфидолик пеша қил,

Ёки жим бўл, тарки бул андиша қил.

Сен биларсен ким Бубакру ким Али,

Бехабардирсен Худойингдин вале.

580 Ковлама, не кечди, бўлди воқеа,

Марди Ҳақ бўл сен мисоли Робиа.

Ул аёл эрмасди, юз бир мард эди,

Бор вужуди бирла айни дард эди.

Ғарқи нури Ҳақ эди ул доимо,

Поку мустағрақ эди ул доимо.

Биттаси сўрдики, эй соҳиб қабул,

Сўйла не эрди ул асҳоби Расул?

Дедиким, Ҳақ бирладирмен ҳар маҳал,

Менда асҳобу ёрондин не хабар?

585 Бўлмасайдим Ҳаққа бундоқ ҳамдаме,

Ҳаққа парво айлар эрдим бир даме.

Мен эдим чун Ҳаққа сажда айлаган,

Кўзларимга ботди, санчилди тикан.

Кўзларимдин қонларим оқмиш равон,

Мен улардин бехабар эрдим тамом…

Улки кўнглида бу янглиғ дард эди,

Йўқ, сира хотин эмасди, мард эди

.

Боз дедиким, мен чу бўлдим ҳақшунос,

Ўзгаларни кимга айлармен қиёс?

590 Сен бу йўлда на Худосен, на Расул,

Торт қўлингни, этмагил радди қабул.

Қўй таваллою табарро, пок бўл,

Бир ҳовуч хоксен, бу йўлда хок бўл.

Бир ҳовуч хоксен, сўзинг хок айлагил,

Барчани покиза бил, пок айлагил.