МАНТИҚУТ-ТАЙР

Бир кеча кечгайму булбул ишқидин,

Ҳар замон кулгувчи ул гул ишқидин?

ҲУДҲУДНР?РќР“ БУЛБУЛГА Р–РђР’РћР‘Р?

Ҳудҳуд айтди: эйки сен сувратга қул,

Р?С€Т›Рё раънодин нарига ўтмагил.

Гулни севдинг, ул тиконлар шайлади,

Неча бир заҳму зиёнлар айлади.

Гул деган не эрмиш ул, соҳибжамол,

Ҳусни рўйи ҳафтада топгай завол.

775 Бўйла бир ишқдин завол келгай фақат,

Аҳли комилга малол келгай фақат.

Ҳар сафар кулганда гулёринг сенинг,

Учди андин нолаю зоринг сенинг.

Кеч у гулдин, гулбаҳор келганда гул

Сенгамас, кулгай сенинг ҳолингга ул.

Ору номус ошно эрса сенга,

Қаҳру заҳрингни сочар эрдинг анга.

ТІР?РљРћРЇРў

Р‘Р?Р  ФАҚР?Р РќР?РќР“ РЁРћТІ ТљР?Р—Р?ГА РћРЁР?Тљ

БЎЛГАНР?

Подшонинг бир қизи бор эрди, ой,

Р?С€Т›РёРґР° олам чекарди РѕТіСѓ РІРѕР№.

780 Фитна бедорлик била пайваст эрур,

Уйқули кўзлар хумору маст эрур.

Орази гул эрди, сочи мушк эди,

Лабларидин оби ҳайвон хушк эди.

Гар жамолидин кўринса бир нишон,

Ақлу ҳуш мажнун бўларди шул замон.

Лаблари тотини тотсайди шакар,

Унда қолмасди шакарликдин асар.

Бенаво дарвеш ўтарди бир кези,

Ногаҳон ул ойга тўқнашди кўзи.

785 Қўлида бир бурда нон эрди, сахо,

Нонни бермишди анга бир нонво

.

Боқди дарвеш, кўрдиким не нозанин,

Йўлга тушди илкидин нони анинг.

Олдидин қиз ўтди гўё ўт бўлиб,

Бир қиёлаб боқдию кетди кулиб.

Ул гадо чун кўрди андоқ кулгуни,

Кўзидин қон оқди, гарқ этди уни.