МАНТИҚУТ-ТАЙР

Деди: бўйла давлату бул кору бор

Шул кичик бир тош туфайли пойдор.

Р?стамасмен, токи Р±РѕСЂ дунёву РґРёРЅ,

Бўлмагай бир кимсада мулк инчунин.

Эй Худойим, мен этиб чун эътибор,

Офатин кўрдим бу мулкнинг ошкор.

910 Бермагил ҳеч кимсага бундоқ гуҳар,

Келмагай уқбода андин бир самар.

Йўқ менинг мулку сипоҳ бирлан ишим,

Ҳар куни замбил тўқишдир ташвишим…

Гарчи гавҳардин Сулаймон бўлди шоҳ,

Лек ўшал банд солди йўлга, кесди роҳ.

Ул сабаб жаннатга киргай ул тайин

Беш аср ўтгач набийлардин кейин.

Ул гуҳар солди Сулаймонга абас

,

Сен каби нодонни нелар айламас.

915 Чун гуҳар тошдир, қазиб, кон чекмагил,

Р?ста жонон, ўзгача жон чекмагил.

Дилни сен гавҳарга тўлдир, очма лаб,

Гавҳар изла, эт мудом гавҳар талаб.

ТІРЈРњРћРќР?РќР“ РЈР—Р  СЎРАГАНР?

Чун чиқиб келди Ҳумо ул, соябахш,

Подшолар бошига сармоябахш.

Бас, Ҳумо эрди, ҳумоюн келди ул,

Ҳаммадан ҳам ҳиммат афзун келди ул.

Деди: эй кезгувчисиз чўлу чаман,

Мен шу қушлардек эмасмен, бошқаман.

920 Ҳимматим олий, аёндир барчага,

Узлатим элдин баёндир барчага.

Нафс итин тупроққа қордим ложарам,

Топди мендин иззат Афридуну Жам.

Подшолар топди мендин парвариш,

Бўлмагай таъби гадолар менга эш.

Нафс итин олдига қўйгум устухон

Токи ул жонимга бергай деб омон.

Нафс итига устухон тутдим мудом,

Ул сабаб жонимда шул олий мақом.