Дәрья башы / Исток вселенского

Шушы йорт ияләре кебек үк, бу вакытта әлеге исемлеккә кертелгән һәркем бала-чагаларына, туган-тумачаларына атап, карт әтәчтер, кыртлый тавык, бәбкә чыгармаган ана каз, үрдәктер чалу, йоннарын йолку, бәрәңге тутыру, сөт аерту. «СССР тарихы», «ТАССР тарихы», «КПСС тарихы», «Атеистка ярдәмгә» ише кирәге бер тиенгә калган китап битләренә тавык йомыркалары төрү белән мәшгуль иде.

Хәллерәкләре, Р?брай шикелле, сарык СЃСѓР№РґС‹, моннан калышканраклары каклаган каз С‚У©СЂРґРµ. Кайсылары адарынган ТЇР· күчтәнәчләрен, әйткән нәзерләре җилкәдән шома шуып төшсен РґРёРї, авыл мәчете мулласы Асылмәрдән хаҗидан өшкертеп ТЇРє кайтты РёРЅРґРµ.

У?ле СЏТЈР° гына В«Р?брай Зәкуановның башын чабып У©Р·ТЇ турында»гы «Дело в„– 427-Р?Р—-8»не Р№РѕРјСѓ бәрабәренә үзенең район РїСЂРѕРєСѓСЂРѕСЂС‹ урынбасары итеп билгеләнүе белән рухланган Фаршатов үгезнең мөгезеннән алырга булды.

РЈР» Р?брайдан:

– Р?брай Зәкуановның башын чаптыңмы? – РґРёРї сорады, ТЇР· сорауларын РґР°, җавапларын РґР° беркетмәгә терки барды.

– Чаптым, – РґРёРґРµ Шүрәле Т–РёСЂУ™РЅ С‚У©Рє углы Яшел Мөгез Р?брай Зәкуанов. – РђРЅС‹ТЈ башын РґР° чаптым, сарык та суйдым.

– У? СЃРёРЅ кем?

– Кем булсын тагын? – диде Гаҗилә, кулын мул күкрәге астына кушырып.

– Минем ирем, Р?брай, Р?брай Зәкуанов булабыз.

Бу җавапларны Фаршатов «Мин сарык суйдым» дип язып куйды.

– Сарыкны нигә суйдың?

– Хатын кушты.

– Ярамый мәллә? Үз сарыгыбыз. Урламаган.