Дәрья башы / Исток вселенского

У?РЅУ™ СЃСѓР» колагының аскы ягында РєРёСЃРєУ™РЅ тамгасы бар.

Фаршатов, аны бүлдереп:

– Нигә куштың? – дип сорады.

– Теләсәк асрыйбыз, теләсәк суеп ашыйбыз. Суймас та идек әле, тик, гөнаһ шомлыгы, кенән әйләнчек чире йоктырып кайткан. Зарифҗан улым белән оныкларыма язган икән, Алла рәхмәте, – диде Гаҗилә.

– Киленгә дә өлеш чыгар…

РњРѕРЅС‹ Фаршатов В«У?йләнчек авыруы йоктырган өчен суйдым» РґРёРї беркетте.

– Беркетмәгә имзагызны салыгыз, – диде ул, маңгай тирен сөртеп алгач, култык астын да кашып.

Тырнак белән төртеп күрсәткән урынга башта Гаҗилә кул куйды.

Р?брайның: «Адәми зат, совет кешеләре токымыннан булган Р?брай», – РґРёРї язганына Фаршатов башта сәерсенгән РёРґРµ РґУ™, хакимият башлыгының сөенечле карарын исенә төшереп: «Ярамаган тагын. Бу наданнар РЅРё сырламас. Барыбер архивка», – РґРёРї уйлады. Аннары РЇСѓС€ белән Шәмсуарга гына:

– У? сез «нәкъ ТЇР·Рµ!В» РґРёРї торган буласыз тагын.

Ялган шаһитлык торуга статья барлыгын исегезгә төшерергә мәҗбүрмен, – дип пышылдады.

Үз аяклары белән килеп кергән кешеләрне буш чыгарып җибәрүне килештермичә, шуның өстенә авыл Советы рәисенең һәрчак кирәге барлыгын исәпкә алып, милиционерның җай чыкканда аны-моны күрмәмешкә салыну ихтималын өмет итеп, ә инде район кешесенең үз чиратында боларның икесенә айдан төшкән бәхет шикелле кадерле икәнлеген искәреп, Гаҗилә:

– Чәй эчеп чыкмыйсызмы соң? – диде.