Искәндәр һәм Зәйнәп / Искандер и Зайнаб

Мәгълүм бит, иркәм, язмасам да,

Сезнең өчен янып йөрүем.

Билгеле ич күпләр аркасында

Сезне генә якын күрүем.

Юк, башкача инде аңлатырга

Һичнинди дә сүзләр табалмам.

Язгы көннең алсу таңнарында

Яннарыңда, бәлки, булалмам.

Белеп булмый тормыш каһирәсен,

Ничек итеп белим киләсен.

Белә алмыйм алгы киләчәкнең

Кемнәр кочагына бәйләсен.

Белер идем, әгәр теләгемә

Р?решә алсам алгы көнемдә;

Минем кебек син дә өзелеп сөйсәң,

Р?СЂРєУ™Рј, белер РёРґРµТЈ ТЇР·РµТЈ РґУ™.

Тик шунсы бар, бу хәл сезгә

Көлке булып кына тоела.

Тормыш турында сөйли башласам,

Төсегезнең нуры коела.

Тик бөтенләй икенче бер кеше

Гәүдәләнә синең күңелдә.

Шул кешенең серле мәхәббәтен

Уйлый торгансыңдыр әле дә.

Шулай булса, гөлкәй, аерып әйт,

Борчылдырма мине бу кадәр.

Сездән башка сөйгәнем бар, дисәң,

Сүрелермен, бәлки, беркадәр…

Юк, аңламыйм, гөлкәй, гадәтеңне,

Ничек кенә итеп белим соң?!

Кайчакларда, башың түбән иеп,

Кем турында шулай уйлыйсың?

У?Р№Рµ, РјРёРЅРґУ™ гаеп, РЅРёРє СЃРѕТЈ борчыйм,

У?йтмәссез Р±РёС‚ барбер, гөлкәем,

Сорамас та идем, әгәр белсәм,

Бик пошканга сорыйм, гөлкәем.

Ник соң, кызкай, алай күзләремә

Җылы хисләр белән карадың?

Шул көннән соң сезне якын күреп,

Кайнар гыйшыгыңда янамын.

Каныма сеңде ниндидер көч,

Йөрәгемне артык ярсыта.

Кая барсам, һаман сезне уйлыйм,

Уянсам да төн уртасында.