Сайланма әсәрләр

Шушы булыр безнең иптәшләрчә:

– Хуш, – дигәндәй,

күрешеп кул алу.

Бөтен гомрем буе эш өстендә

Ялкын булып ярсып янарга —

Мине кабындырган яшьлегемне

Мин сагынмам инде яңадан.

Көрәшләрдә ярсу егетләрчә

Алга чыгу янып, үчләнеп —

Шушы булыр хәзер йөрәгемдә

Сиңа булган иң зур истәлек.

    Февраль, 1933

РўРёСЂРіР°

Кояш, малай,

бик төз атучы икән,

Нурын төртте

туры йөрәккә.

У?йтерсең Р±Сѓ Р№У©СЂУ™Рє мишень Р°ТЈР°,

У?йтерсең СѓР» тирга СЌР»У™РєРєУ™РЅ.

Мин күземне кысам,

РєРѕСЏС€ РјРёТЈР°

Мишень төсле күренә кечрәеп.

РЎРёР·У™Рј,

РјРёРЅРµ Т—РёТЈУ™СЂ

Р±Сѓ Р№У©СЂУ™РєРЅРµТЈ

«Атучы бул» диеп көчләве.

Бер шлемлы егет күргән саен,

Мине хәзер шушы уй баса.

У?С…РјУ™С‚ туган[3 - Биредә РњСѓСЃР° Җәлил шагыйрь У?С…РјУ™С‚ Р¤У™Р№Р·РёРіУ™ (1903–1958) мөрәҗәгать РёС‚У™.],

ташла каләмеңне,

У?Р№РґУ™, киттек тирга,

булмаса.

Беләм сине,

Синең күз укларың

Кәгазь юлларына тегелгән.

Кара савыты сиңа —

мишень булып,

Каләм —

мылтык булып күренә.

Без күптәнме әле синең белән

Яңа җиңүләргә барышлый —

Кулыбызга кыскан винтовканы

Кара-каләм белән алыштык?!

Мин ялгышам,

СЋРє, СЋРє,

алай түгел,

Без фронтта курыкмый-чигенми

Дошман белән күзне терәшкәндә,

Син шундый ук шагыйрь идең бит!

Без анда да күмер каләм белән

Тәмәкегә дигән кәгазьгә —

Шигырь яздык…

Безнең җыр катышты

Туп авызыннан чыккан авазга.