Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Туңып барган бүре баласында

алсу гына өмет яктырды —

карт бүреләр сүзен хәтерләде:

«Ул кешеләр гаҗәп акыллы…

Кеше халкы юллар сала белә,

урманны да алар булдырган.

У? СѓР» урман хәзер

У™РЅУ™ РєТЇРїРјРµ

җан иясе өчен йорт булган».

Шулай булгач,

кеше аңлар мине,

ишетмәгән чакта бүреләр.

Ризык бирер,

яраларны бәйләр,

кешеләрне бөек зат, диләр.

Бүре килде авыл кырыена,

талчыгулы иде бу төне.

Утлар яна кайбер йортларында —

аны көтүләре түгелме?

Бүре керде авыл урамына,

ул кергәнне беркем күрмәде.

Бераз гына ашап җылынырга

тели иде бүре йөрәге.

3.

Йөрде бүре авыл урамында,

очрамасмы, диеп, берәрсе…

Бик тә килде бүре баласының

кеше дигән затны күрәсе.

Аһ бүрекәй, нәни бүрекәем…

Соң шул инде,

сине күрделәр.

Нәфрәт уты иде йөзләрендә —

әллә кеше,

әллә… бүреләр.

«Бүре килгән, әнә бүре килгән!

Сак булыгыз, зыян итмәсен!»

Һәм берәве бик сакланып кына

тартты кинәт мылтык төймәсен.

Ап-ак карлар төште агачлардан,

кошлар очты ярып һаваны.

Кар өстендә нәни бүре ята,

бүре ята…

башы яралы.

Кыргыйлыкка кемнән өйрәнәсен

бүре хәзер белер иде дә…

…Өзәр булып тимер чылбырларын

әрнүеннән ярсып эт өрә…

Гөлназ Вәлиева

Гөлназ Мөдәррис кызы Вәлиева 1983 елның 25 августында Казанда язучы гаиләсендә туа.