Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

«Кабыза алсак ул сүзләрдән…»

Кабыза алсак ул сүзләрдән

Дөм җиһанда нәни бер шәм,

Янар, бәлки?

Үкенече

Калмас гәрчә —

Беркөн үлсәң.

Фәрештә

һәркемнең үз әкияте җирдә.

үз тәмугы һәм үз җәннәте.

аңа гына насыйп бердәнбере.

тик ул белгән сөю сәнгате.

баш очында йөзгән үз йолдызы.

фәрештәсе – иңдә оеган.

үз иреге һәм үз киртәләре.

үз ызаны – бозу тыелган.

хакыйкать тә түгел берәү генә,

һәм иман да – җитмеш битлекле.

…ә фәрештә уяна да кинәт

тыпырчынып куя: «киттекме?»

ә аннары, кыштыр-кыштыр, кабат

дәфтәренә нидер сызгалый.

һәркемнең үз үкенече җирдә.

яшәү була микән сызланмый?

яшәү була микән вәсвәсәсез?

«әй фәрештәм, кая дәшәсең?»

елмая ул: «…өлгерербез… сиңа…

яшәсе дә әле, яшәсе…»

карашына тулган ак болытлар

агылалар аргы ягына

офыкларның… яшерсә дә, беләм,

ватанын ул, йортын сагына.

мин дә багам башка офыкларга,

шәһәр артта кала гөрелдәп,

дәрәҗәсе, даны, мин-минлеге

җуелмасын, диеп, дерелдәп.

үз әкиятем эзләп китеп барам

көзге сукмаклардан… юллардан…

иңнәремдә йомшак ак йомарлам —

ул булганда, юк, юк, югалмам.

һәркемнең үз бурычы бар җирдә,

булмый икән аны үтәми.

башын иңгә салып, ул көй көйли…

артыбызда шәһәр ютәлли.

Р?шек

– Я видел его ещё три раза.

– Как, сад?

– Нет, дверь. Р? РЅРµ вошёл.

    Герберт Уэльс. «Дверь в стене».

Дивардагы ишек ачык тора.