Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Мин үтәмен.

Юлым дәвам итәм.

У? аннары…

Төнге ышыгымда

Булыр-булмас могҗизалар көтәм.

Дивардагы ишек ачык тора.

Анда бакча.

Сылу пантералар.

Монда – дөнья.

Бәндәләр җан кыя,

Кешеләрдән ясак таптыралар.

РўТЇР»У™С‚У™Р»У™СЂ. Р?лне РґУ©СЂР»У™С‚У™Р»У™СЂ.

Мәйданнарда – аһ-зар.

Сүздә – бушлык.

Мин туныма төренәм дә чыгып

Хәстәрлимен утын —

Тик бер кышлык.

Бик гади күк, бик гади күк бар да.

Без үзебез, ахры,

Катлаулырак.

Юллар барда – йөгерәбез,

У? җан…

Бәргәләнә – яклау, хаклау сорап.

Анда бакча.

Анда вакыт – башка.

«Кичекми кайт», – диеп дәшә кемдер.

Бишмәтемне элеп

Чыгам йорттан.

…Һәм артымда кала куе эңгер.

Кешеләр

1.

Кешеләрдән җылы эзләр булсаң,

Кешеләрдән ерак кит икән.

Йөрәк – йөрәк бит ул, тыпырчыныр,

Учларыңа кыс та көт икән.

Уңга, сулга чәчмә сагышыңны,

Чүбек итмәсеннәр зарыңны.

Урла да кит Каф тау артларына

Тик үзеңә насыйп ярыңны.

Дала күкрәгендә учак тергез,

Тирмә үзәгенә бишек эл.

Сиңа насыйп язмыш – тик синеке, —

Ымыңны да хәтта ишетер.

2.

У? кешеләр ТЇР· үлемен ашыктыра.

Син дә – шулар исәбендә.

Мин дә – шулар.

Җирдә безнең күләгәләр кисешсә дә,

Анда барыбер олагырбыз —

Сыңар, сыңар.

Шуңа сине эзлим җирдә. Шуңа көтәм.

Шуңа син дә ут йотасың

РўУ©РЅРЅУ™СЂ Р±СѓРµ.

Тик кешеләр җиңә алмый мин-минлеген.

Кешеләрнең күләгәдән

озын буе.