Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Сызылып калды урам, сызлап калды,

Канатсызлыгыңны аклар булып.

…Канатларың ап-ак иде – җилләр

Ак кар итеп кенә тараткандыр.

Мин һаман да синсезлектән барам.

Мин һичкайчан сине яратмадым.

В«У? СЏС€У™ТЇ РґРёРіУ™РЅРµТЈ – Т—РёСЂ Т»У™Рј РєТЇРє арасын…»

У? СЏС€У™ТЇ РґРёРіУ™РЅРµТЈ – Т—РёСЂ Т»У™Рј РєТЇРє арасын

Тырышып, тырмашып икегә яру ул…

Аннары – мәңгелек ярату,

Мәңгелек табыну.

Бербөтен мизгелне, икмәкне урталай бүлгән күк,

Каерып икегә кисү ул,

Тынлыкта тончыккан мәлләрдә

Җил булып исү ул.

Бербөтен сөюне, җитмәс дип чигенә,

Үткәнгә чигенә-чигенә икегә аеру,

Аннары кояшсыз иртәләр,

Аннары мәңгелек сагыну…

Бербөтен хыялны акка да, карага телгәләү,

Бербөтен өметне тураклау, бүлгәләү

Ул – Яшәү дигәнең…

Һәр бәндә умырып каера

Үзенә бүленеп биргәнен…

Юкса бик гади барысы да.

Бу яшәү – бербөтен ипи ул.

Җир һәм күк арасын, агын һәм карасын

Бер итеп дөньядан үтү ул…

Газап

Үзәннәрдә үксез өзәңгеләр

Өзелергә теләп өзгәләнә.

У?СЂРЅТЇР»У™СЂРµ, РєРёР»У™С‡У™РєРєУ™ күчеп,

Җилләр булып, безнең йөзгә бәрә.

Авыр, авыр… Безгәме соң кыен

Бу сөрәннең ятим ихласлыгы?

Безне юллар көтә, алсу таңнар,

Кылганнарны юар таңнар чыгы.

Читекләргә, итекләргә безнең

Сарыла бар да:

Пычрагы да хагы…

Өзәңгеләр өзгәләнә канда,

Давыл булып өзгәләнә тагы.

Без – җәяүле җайдак токымыннан.

Р?СЏСЂР»У™СЂРґУ™РЅ төштек, калды атлар.