Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Яңагына чаптар ялын терәп

Р?СЂРєУ™Р»У™РЅУ™ булыр хәзер ятлар.

Җәяүлегә үрләр менү кыен,

Җәяүлегә авыр дөнья кичү.

Р?ТЈ С…У™С‚У™СЂРµ – Т—У™СЏТЇ СЏС€У™ТЇР»У™СЂРµТЈ

Тәкъдир булып, каннан-канга күчү…

Хәтер сыкрый. Зарлы авазлары

Хурлык булып безнең йөзгә бәрә.

Үзәннәрдә үксез өзәңгеләр

Өзелердәй булып өзгәләнә.

Р?СЂС‚У™РЅ

Бербөтен җиһаннның мең телем өметен

Син узар сукмакта калдырам.

Син әле йоклыйсың, мин инде зарыгып

Син үтәр көннәрне сагынам.

Сагынам җилләрнең таң белән исүен,

Тибрәтеп тәрәзәң пәрдәсен.

Син әле белмисең,

Синең һәр карашың —

Күңелгә иң якын бер рәсем.

Бербөтен гомернең мең өлеш җылысын

Калдырам син узар юлларда.

Таңнарда уянып, дөньяга куанып

Чыгарсың бәхетең юлларга.

Багарсың күкләргә, йолдызлар күзләрсең,

Кып-кызыл алмалар өзәрсең.

Эзләрсең, табарсың, сер булып тамарсың,

Җуярсың һәм кабат эзләрсең.

Уң булсын бу җирдә син табар, син багар

Һәр энҗе, һәр тараф, һәр болын.

Юлыңа җанымның җылысын түшәдем,

Аңла һәм югалтма син, Улым.

РљУ©Р№

Мин нибары бер көй генә —

җил көенә, уй көенә, юл көенә.

Сулар талгын гына ярга сеңә,

карурманда киек кайта үз өненә.

Болыт микән, кәрнизләргә кунып микән, —

кыргый күктән таң сызыла миңа таба.

Р?СЂС‚У™Р»У™СЂРґУ™ офыктагы очкыннардан

төсле утлар, җете утлар тынга каба.

Үз көенә бии-бии яңгыр ява,

ерганаклар буйлап чаба көн кызуы.