Сайланма әсәрләр. 4 томда. Том 1

РљУ™ТЇСЃУ™СЂРёСЏ трубканы алмый. Гыйззәт будкадан атылып чыга, У©Р№РіУ™ таба йөгерә, юеш асфальтта кызыл чиләк кенә утырып кала. РђРЅС‹ТЈ уенының беткәнлеген белгерткән СЃРѕТЈРіС‹ нокта. «Начар драматург РјРёРЅ, – РґРёРї уйлый Гыйззәт. – У? РљУ™ТЇСЃУ™СЂРёСЏ – тормыш кагыйдәләренә генә буйсынган искиткеч актриса».

– Премьера! Авторны!.

. – РґРёРї, РљУ™ТЇСЃУ™СЂРёСЏ чемоданга киемнәрен тутыра. РљРёРЅУ™С‚ әнкәләрендәге улы исенә С‚У©С€У™. «Шамилем янына бармаганыма У©С‡ РєУ©РЅ инде». Р?СЂРµ Гыйззәтне СѓР» елый-елый РєСѓР» чабып каршылый: – Рђ-С„У™-СЂРёРЅ!..

Һәм чемоданына күлмәкләрен тутыра башлый…

В В В В 1978

РўУЁРЁ

Диңгез буендагы ялларының соңгы көне иде.

– Төштә әнине күрдем, – диде ире хатынына.

– Ничек итеп?

– Мм… хәтерләмим.

Ул, әнисен ничек итеп күргәнен онытканга үзен гаепле тоеп, хатынының күзенә карап алды. Аның күзе куе көрән төстә һәм иренең төше белән бөтенләй кызыксынмый иде бугай.

Ул әледән-әле әйләнгәләп ята; шул арада, затлы тун кигәндәге кебек, кояшта янган тәненә куана-куана караштырып ала.

– У? РјРёРЅ йоклый алмадым, – РґРёРґРµ хатыны. – Ашказаны авыртты.

– Ешлады, – диде ире, төшен хәтерләргә азаплануын ташлап.

– Үзем дә куркам инде.

– Кайтуга тикшертерсең.

– Кая инде! Дачаны чүп баскандыр.

– Җиләк өлгереп бетмәсә ярый инде.

– Безнең анда һавалар нинди икән?

– У?Р№Р±У™С‚ – елдагыдан салкынчарак.

– Алайса, ник әйбәт булсын?

– Җиләк нәкъ без кайтуга гына өлгереп җитә.