Сайланма әсәрләр. 4 томда. Том 1

Үзен У©Р№РіУ™РЅ борынгы кешеләрнең «Нигә безне болай сансызладылар РёРєУ™РЅ?В» РґРёРіУ™РЅ зарларын галәмгә кычкырып торалармыни! Бульдозерлар белән СЏРјСЊ-яшел битен ертып, археологлар аның эчендә РёРєРµ РјРµТЈ елдан артык сакланган Т—РёР· хәзинәләрен музейга алып киттеләр. Р?нешнең яшел ярлары, текә борылышларындагы сары Т»У™Рј СЃРѕСЂС‹ комлыклары кара-кучкыл тамгалар белән чуарланган: таллыклар белән әрәмәлекләрне РґУ™ кырдырып яктылар.

Чөнки бу инеш, бу кырлар һәм бу үзәннәр су астында калачак: азат Каманы кешеләр тагын бер җирдән буып куйды, һәм тиздән яңа электр станциясенең суы Каюм белән аның бабасы басып торган үр итәгенә кадәр күтәреләчәк тә, кәз астыннан чыгачак ташларга ышкылып, чал сыртларын үткерли башлаячак.

– Ул агачларны ник өеп яктылар? – дип сорады Каюм.

– Станцага барып тыгылмасын өчен, – диде бабасы. – Кешеләр шулай ут ягарга ярата инде ул.

– Р?неш бетәмени РёРЅРґРµ?

– Бетми. Агуыннан гына туктый.

Хәзер авыл – ТЇСЂРЅРµТЈ көнчыгыш ягында, Т»У™РјРјУ™ У©Р№ У©СЂ-СЏТЈР°. Байтагы таш. Р?РєРµ катлылары РґР° бар. У? күбесе әүвәлгечә ТЇРє агачтан салынган. Нарат бүрәнәләренең ботак эзләреннән әчкелтем исле чәер тамып-тамып тора.

Каюмга алар әнкәсенең алка гәрәбәләре булып та тоелгалый.

– Р?РЅРґРµ РёСЂС‚У™СЂУ™Рє ятарбыз, – РґРёРґРµ бабасы.

– Ник?

– Кояш алданрак батар – хәзер без көн чыгышы ягында ич.

– Аның каруы иртәрәк уянырбыз, – диде Каюм.

– Син зиһенле бала.