ТОПАН («Жем суының тасқыны»)

Мыңғырған малды байлардың

Қоңсысы кеткен жанынан.

Батырлар да өтті əруақты

Қанжығасы қанға малынған,

Бексауытын жамылған,

Дұшпаннан кегі алынған.

Көрмесе жауын сағынған,

Алмастан қару тағынған.

Қамалға шауып шеп бұзып,

Жүрегін басқан қабынған.

Он сан ноғайлының хандығын

Билігімен басқарып

Орақ, Мамай, Телағыс,

Асанқайғы атам, Қазтуған –

Олар да кеткен шарасыз

Мынау көлденең жатқан Нарыннан.

Асан-қайғы бас болып

Қайғыменен өтсе де,

Нарынды тастап кетсе де –

Құтты жұрт екен бұл қоныс:

Тоқтығы берен іркіттей,

Баққан қойы қара бүркіттей,

Тізбектелген нарының

Дулығасы үйген іскірттей.

Кəрі биесі жал алған,

Нарлары семіз, қом алған,

Кəрі саулығы шайлаған,

Сағызын нандай шайнаған.

Еркек қой мен тоқтысы

Шырынын шөптің «байлаған».

Ерлері бар ед егескен,

Дұшпанымен шенескен.

Аллаға жағып құлығы,

Ұрпақтары көп өскен.

Əруағы күнді жасқардай,

Абыройы асқардай, –

Не жақсымен теңескен.

Үлкен бір іске көшерде

Көшелі қарттай кеңескен.

Ғалымдары болыпты

Құраннан неше хат білген,

Көңілі танып Хақ білген,

Бір Алласын жад білген,

Жаңылмаған тəспі, тəкпірден.

Мырзалары болыпты

Құбарлан ертіп құс салған,

Ылашын, сұңқар ұстаған,

Томағасын əдіптеп,

Мақпалменен тыстаған.

Елеуретіп екі жүйрік жетектеп,

Сулығын алтын бедермен кердірткен,

Жалын сабаутіспен тердірткен.