ТОПАН («Жем суының тасқыны»)

Жүйріктерін жүйткітіп,

Алысқа сап көрдірткен.

Мынау Еділ мен Жайық, Жем екен, –

Бұл жетімдерге жем екен,

Жесірлерге кен екен,

Қасерлерге кең екен.

Шөбі малға май болар,

Аш-арыққа жəй болар,

Төрт түлігі сай болар,

Баға білген бай болар –

Қашаннан да бұл қоныс

Құтты болған жер екен.

Өзегі де қайырлы –

Аш-арығы сүйреп жейді екен

Бекіре менен жайынды.

Балқашын орып мал жеген,

Аралас үйрек-қаз жеген,

Малының жақын өрісі,

Құлынның ұзын желісі,

Ағашында піскен алма бар,

Миуалы жемісі.

Еділ мен Жайық, Нарынның

Осылай екен келісі –

Бір Алланың берісі.

Күндердің күні болғанда:

«Орыстар зорлық етер, – деп, –

Жағама қолы жетер, – деп, –

Еңіреп ерлер өтер», – деп,

Асан-қайғы бабамыз

Жерінен безіп сол үшін

Амалсыз тастап кетіпті

Көк Еділ менен Ақ Жайық,

Кең Нарынның қонысын!.

Мынау бір өткен уақиға,

Бұдан да хабар берейін:

Тайшық ханның елі толғанда,

Тай тулап талқан болғанда;

Үш қиянның жеріне

Ормамбет ханның елі тегіс қонғанда;

О да келіп бір күні

Бір құтырған құртқа жолықты.

Ормамбет хан сол күнде

Қайтерін білмей торықты.

Бүлдіруге көп елді

Сол құрт себеп болыпты.

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «Литрес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию (https://www.litres.ru/book/asha-an-k-rzh-man-ly/topan-zhem-suynyn-task-yny-23127432/chitat-onlayn/) на Литрес.