Адраджэнне пасярод крызісу. Святая літургія, традыцыйная Імша і аднаўленне Касцёла

7

Трэба таксама сказаць, што сустракаецца такая заклапочанасць рытуалiзмам, што яна змяншае радасць, запал i любоy, характэрныя для здаровага хрысцiянскага духоyнага жыцця. Прыхiльнiкi Традыцыi могуць таксама спазнаваць пагрозу псiхалагiчнай фрагментацыi, калi тое, што адбываецца y касцёле, амаль не аказвае yплыву на iх спажывецкi стыль жыцця i неакансерватыyную iдэалогiю. Аднак тут я стаyлю сабе за мэту не дыягназаваць памылкi i адхiленнi y традыцыяналiстычным руху, а наадварот, паказаць, што яго асноyны iнстынкт – жаданне пакланяцца Богу найлепшым спосабам, якi дала нам глыбокая i багатая Традыцыя – з’яyляецца здаровым.

Рэлятывiзм тут не мае апошняга слова: пэyныя звычаi, рытуалы, сакральныя спевы i г. д. насамрэч з’яyляюцца аб’ектыyна больш прыгожымi i больш адпаведным для Божай службы, чым iншыя.

8

Мiжнародная камiсiя па справах англiйскай мовы y лiтургii (ICEL, International Commission on English in the Liturgy) – камiсiя, устаноyленая бiскупскiмi канферэнцыямi некаторых краiн для каардынацыi сумеснай працы па перакладзе лiтургiчных кнiг з лацiнскай мовы на англiйскую.

 – Заyв. перакл.

9

Анiбале Буньiнi (1912—1982) – iтальянскi арцыбiскуп, адзiн з архiтэктараy паслясаборнай лiтургiчнай рэформы. У 1964—1969 гг. выконваy функцыю сакратара Камiсii па ажыццяyленнi Канстытуцыi Другога Ватыканскага сабору пра святую лiтургiю; у 1969—1975 гг. працаваy сакратаром Кангрэгацыi Божага культу; у 1976—1982 гг. займаy пасаду апостальскага пранунцыя y Іране.

 – Заyв. перакл.

10

Як гэта са значным поспехам робяць сёння а. Самуэль Ф. Вэбэр OSB i Адам Бартлет.

11

За далейшымi разважаннямi y падобным ключы запрашаю звярнуцца да цудоyнай невялiкай кнiгi «Reflections on the Spirituality of Gregorian Chant» аyтарства Dom Jacques Hourlier, перакл. Dom Gregory Casprini i Robert Edmonson (Orleans, MA: Paraclete Press, 1995), а таксама да двух класiчных выданняy: Richard R. Terry, «Catholic Church Music» (1907) i Marie Pierik, «The Spirit of Gregorian Chant» (1939), абодва з якiх былi перавыдадзены Амерыканскай асацыяцыяй касцёльнай музыкi.

12

Дэтальны аналiз згаданых тут праблем гл. у маiм артыкуле «Contemporary Music in Church?», Homiletic & Pastoral Review 107.1 (кастрычнiк 2006), 8—15, даступны на старонцы www.catholicculture.org/culture/library/view.cfm?recnum=7192 (http://www.catholicculture.org/culture/library/view.cfm?recnum=7192).