Амир Темур севган юрт

Tortishib o�tirish o�rinsiz, maqsad xavf ostida qolishi mumkin. Birinchi ziyoratgoh sifatida esa Zangiota yodgorligi tanlandi. Zangiota – Oyxo�ja Toshxo�ja o�g�li mashhur Xo�ja Ahmad Yassaviy hazratlarining jiyani – qadimda shu atrof-tevarakni so�rab turgan, butun turkiy-islom dunyosida dong�i ketgan yirik diniy-mazhabiy shaxs hisoblangan. Yodgorlikning tiklanishi bilan bog�liq shunday rivoyat bor.

Ma’lumki, Xo�ja Ahmad Yassaviyning mavqeyi Turonzaminda beqiyos bo�lgan. «Madinada – Muhammad, Turkistonda – Xo�ja Ahmad» degan muqoyasaning o�ziyoq buni ko�rsatib turibdi.

Sohibqiron Amir Temur Yassaviy ta’limotini chuqur hurmat qiladi va hazratni o�zining ma’naviy pirlaridan biri hisoblaydi. Ixlos bilan Yassaviy maqbarasini qurishga kirishadi. Lekin harakatlar zoye ketaveradi – poydevor qulab tushaveradi (cho�kaveradi). Bu sinoatga mashoyixlar ta’bir qiladilarki, Toshkent va Qovunchi orasida dafn etilgan ulug� zot – Zangiota Xo�ja Ahmad avlodlaridan, uning qabri qarovsiz yotibdi, shu sabab ruhi bezovtadir. Magarki, ishni u yoqdan boshlamoq joizdir. Shunday qilib, Zangiota qabriga maqbara tiklash boshlanadi, shundan keyin Turkistondagi ishlar ham yurishib ketadi.

…Nihoyat, buyuk bobomizni eslatuvchi birinchi maskan. Ko�cha yuzidagi g�ishtin darvoza bilan masjid orasi yuz metrlar bor. Yo�lning ikki tarafi maysazor, gulzor. Ziyoratgoh hovlisiga kichikroq darvozadan kirib borilarkan. Chap tarafdagi masjid yaqinda ta’mirdan chiqarilibdi, ranglariga g�ubor qo�nmagan – o�tkir, toza.

To�rdagi xonaqoh esa yarim vayrona holida.

Qur’on tilovatining sehrli sadolari yangraydi. Hamma qabr atrofida cho�kka tushgan, ko�zlar yerga qadalgan, boshlar egik. Ehtimol, boshlangan safarning bexatar o�tishi haqida iltijo, ulug�lar ruhini madadga undash chaqirig�i qalblardan ko�chayotgandir.

Hovlida imom-xatib Qosimxon hoji bilan suhbatlashdik. Ul zot shu yil haj safarini ado etib kelibdilar.

Maqsadimizni eshitib, bag�oyat xursand bo�ldilar, dini islomiyaga, milliy qadriyatlarga e’tiborning oshgani faqat naf keltirishini ta’kidladilar. Astoydil duo qilib, har birimizga bittadan oq belbog� hadya etdilar. Bu latif odat – oqlik in’om etilgani – ko�nglimizni ko�tarib yubordi.

Chiqishda ko�zimiz gulzor o�rtasida qo�nqayib turgan «monument»ga tushdi. G�alaba sharafiga ekan. Narigi xona muzeymi, rasmxonami emish.