Парвоз ёки интуицияни кодлаш

У ўрмонларда учиб, мазза қилиб чопиб юрди. Бу эса, у «капалак»ка айланди дегани. «Атрофида байталлар йиғилди» деяпти. Урғочи отлар – бу ташна қалб рамзи. Қалб моҳияти жиҳатидан аёл! Руҳ моҳияти жиҳатидан эркак! Яъни, ташна қалблар, очиқ юраклар, учишга тайёр қанотли мавжудотлар, атрофига шогирддар йиғилди, деган маънони англатяпти.

РЁРѕРіРёСЂРґ, издошлар унчалик ҳам РєСћРї бўлмайди. Р?СЃРѕ пайғамбарда СћРЅ иккита, Муҳаммад СЃ.Р°.РІ. пайғамбаримизда СЌСЃР° Р±РѕСЂ-Р№СћТ“Рё тўртта, СЏСЉРЅРё чорёрлар. Нимага юзта С‘ мингта эмас? Чунки қалб РєСћР·Рё очиқ ТіР°Т›РёТ›РёР№ шогирддар бармоқ билан санарли бўлади.

Айғир от шуларни эргаштириб келди деяпти. Буни энди кўпчилик ҳар хил талқин қилади. Бири ўзининг мақсадида мурид қилиб олиши мумкин. Аммо асл мақсад бу эмас. Мўйсафиднинг биттаю битта ўғли шу байталларни аста-секин ҳаётга тайёрлай бошлади. Бу энди руҳ ишга тушди дегани. Руҳият, маънавият, уларнинг ҳар бирини қалб даражасидан руҳ даражасига олиб чиқиш керак. Уни тайёрлаш керак. Шундагина қалб ҳам ривожланади, шаклланади, ўзгаради, моҳиятан руҳдан пастроқда туради. У ҳали руҳият даражасига чиқиши керак. Ҳақни англаш учун, ҳақиқатга етиш учун унга руҳ керак. Шундагина ҳар тарафлама етилган шогирд оиласига, қариндош-уруғига, Ватанига сидқидилдан хизмат қила оладиган даражага эришади. Битта кичкина ривоятдан шунча ибратли хулосалар чиқариш мумкин. Ҳар ким ўзига керагини олаверади.