Парвоз ёки интуицияни кодлаш

Р?лоҳий муҳаббат РЅРёРјР° СћР·Рё? Дунёни яхлитлик билан англаш нимага керак? РЈРЅРё тушунтириш учун Ҳайёмнинг СѓРјСЂРёРіР° СЏРЅР° ўнта СѓРјСЂ қўшиб бериш лозим бўларди. Чунки Р±СѓРЅРіР° РёРЅСЃРѕРЅ СѓРјСЂРё етмайди. РђРјРјРѕ Хайём СѓС‡ босқичда турган одамларга қўлланма яратиб кетган. РЁСѓРЅРёРЅРі учун Сѓ РєРѕРјРёР». Бутун РґСѓРЅС‘ Умар Хайёмни қаттиқ ҳурмат қилишининг сабаби ҳам шу.

Энди кечиримлилик масаласига келсак. Кечирган киши енгил тортади. Қалбингиз кейинги ҳаётга янада кенгроқ очилади, яшашга қўрқмайсиз. Битта хато қилганингиздан кейин тўғри хулоса чиқариб, яна бошқа бир кишини севишга кўнглингиз эшигини қўрқмай очасиз.

Эзгу ишлар қиласиз. Ҳаётга бола каби тайёр турасиз. «Биламан» нуқтаи назаридан эмас, бола каби «билмайман» нуқтаи назари билан дунёни танийсиз. Эътибор берган бўлсангиз, бола савол бериш манбаига айланиб қолган бўлади. «Бу нима?», «қандай қилиб?», «мана бу-чи?» деб арзимаган нарсаларниям сурайверади. «Биламан» демаяпти у! Саволлари орқали дунёни англаб, нарсаларнинг фарқини аниқлаяпти. Бўлмаса ҳар куни битта зинапоядан чиқиб тушса ҳам, барибир нималигини ҳар гал сўрайверади. Катта одамга айтсангиз кулади, «буни мен биламан, оддий зина» дейди. Зинадан фақат зина хулосасини чиқарган бўлди. Унинг моҳиятига ҳам кириб бормайди. Асли бу зинанинг ўзи ҳам ҳаққа эриштириши мумкин.

Тушунмайди. «Боғбон» десангиз, қўлида кетмони бор, тешаси бор одамни кўз олдига келтиради.