Бабалардын жанырыгы

Бирок кыргыздарды каратып, жерин, байлыгын тартып алуу ?ч?н чет жактагы ко?шулар к?з арта баштайт. Айрыкча кара кытай, калмактар, аттын кулагы менен те? ойногон уйгурлар жана башка майда барат элдер. Аларды кыргыз т?зд?кт?р?, шаркырап аккан сайлары, к?г?лт?р к?лд?р?, берекел?? жерлери суктанта тартып жатпайбы. Ата-бабадан калган жерлерибизди ээлеп, биздин журтту башка жактарга с?р?п, же такыр тукум курут кылгысы келишет. Касиетт? ?к?мдар ажо алардын кара санатай оюун даана билип, жоокерлерин топтоп, чы?дап, тартипке келтирип, баардык кезде элди шайма-шай даярдыкта кармап турду.

Ажо аябай узак жашка барган эле тагдырыбы, бир к?н? эли менен кош айтышып кете берди. Касиетт?? адам кайтыш болгонун угуп чет элдик басып алуучулар карышкырдай кутура баштады. Алар ажонун кош айтышып кеткенинен пайдаланып басып алууну каалап жатты. Эл-эл, журт-журт эмеспи жоокер куралып душман менен салгылашууга ?тт?. Жунгарлык калмактар тез эле кыргыз элин басып алууга аракет кылып жатты. Кармаш катуу болуп кан т?г?лд?. Айбалталар кы?гырап, кылыч белде шы?гырап турду. Баатырлар ?л?п бара жатып, к?н нурун аянычтуу карап: « Пендем бизге кылаары? ушул беле? Кош бол жарыкчылык! Кош бол ?м?р!»– деп тиги д?йн?г? узап кетип жатышты. ?л?т десе ??рч?г?н, т?г?н?т десе т?т?г?н душмандардын кошуундары ?ст?-?ст?н? келип жатышты. Учкан жебеден к?н к?р?нб?й калып, ат ?ст?нд? кармаштан эрлердин денеси талып, адам ?л?г? боо, ат ?л?г? тоо болду. Каргалар каркылдап, кузгундар куркулдап, б?р?л?р кыр ашып, т?лк?л?р жыт алып турду. Алардын коркунучтуу добушун угуп, адамдар саруулап ?р?йл?р? учуп жатты. Жырткыч жорулар адамдардын этин жеп, тойгонунан асманга жогору к?т?р?л?п уча албай калды. Ай талаада эр ?л?п, ат кишенеп, армандуу добуш айланага эшилет. Эркин жел ары-бери «?л?м-?л?м» деп жортуп ж?р?т. Баарынан армандуусу, ошол кармашта айбалта менен чабышып, жоо менен алышып ж?р?п, кыргыз ажосунун баатыр уулу окко учуп шейит кетти. Жунгарлар кумурскадай жайнаган эл эмеспи, биринин артынан бири келип, согуш к?пк? созулду. Башка элдер жунгардык калмактарга туруштук бергени ?ч?н кыргыз элинин эрдигине суктанат. Акыры кыжылдаган жунгарлар « Бул элди же?е албайт экенбиз» деп согушту токтотушту. Бул э? жаман айла-амал эле. Кыргыздар «Баш аягыбызды жыйалы»– деп тынчып калышты. Анан душман тарап кайра к?чт?н?п, кыргыздарды аябай талкалайт. Ошондо биздин элибиз кызыл кыргын, кара с?рг?нг? кабылып, аман калгандары жан айласы кылып, тукумун сактап калыш ?ч?н туш-тушка качып, тоо-токойдун арасын мекендейт.