Бабалардын жанырыгы

Каза болгондорду карга-кузгундарга жем кылбай ак кепиндеп к??мп ариетин жасашат. Эки жактан ээсин жоктогон ат кишенеп, ай талаада ка?гыган ит армандуу улуду. Атасын жоктоп бала ыйлап, уулун жоктоп эне му?канды. Карыялардын к?з?н?н аккан жашы ак сакалын аралай куюулуп турду.

Жомокчу карыя к?п с?йл?г?нд?кт?н демигип кетти окшойт бир паска эки жакты карап далайга эс алып, анан алтын кебин ары улап кирди.

– Кайсы жерге келдим эле балам, эси?е жара чыккырдыкы десе, ошентип жанагы жунгар калмактары биздин элди туш-тушка б?л?п азап к?рс?т? баштабадыбы.

Бирок жунгарларга бир нерсе болдубу, биздин элдин биримдигинен айбыгып жаттыбы, ?з аймагына кетип калышты.

Акыры алар тынчып, кыргыз жергесине кичине пейпилдик орноду. Жер-жердеги, кокту-колот, карагай чердеги, тоонун ??к?р?нд? жашаган адамдар чогулуп мурунку турагына келе башташты. Жунгарлар « Кыргыздарды баш к?т?р? алгыс кылып кырдык»– дешти. Ошентип чачылган эл жыйылып, тербиген эл биригип, кайра тиричилигин ?т??г? киришти.

Бирок аларга баш к?з, камчы сап, тээк боло турган адам керек эмеспи. Башчы ажосунун баласы чо? казатта эрдик к?рс?т?п шейит кеткен. Сакалы белине жеткен карыя:

– Айланайын калы? эл кыжылдаган жунгарлар чапты эле деп апаат тукум курут болуп кетпейли, чачылганды жыйнайлы, ?з?лг?нд? удайлы!– деп карыя элди ынтымакка чакырды. – Айтканы туура,– деп улуу журт карынын кебине капка салды, макул болду. Ошентип эл биримдикке келип, баш к?з боло турган Ажону шайлаш керек болгуп турду.

Элдин башы катып, « Кимди ажо кылабыз, ажонун баласы да майданда мерт болду. Жок дегенде дагы бир уулу болгондо эмне? Кайсы уул ушул кыйналган журтту баштап кете алат. Ошондо ж?зд?н ашкан сакалы белине жеткен бир карыя пикирин айтып турду:

– Ажодон тукум калган жок анын баласынан артык к?рг?н бир кыраан ак шумкары бар эле. Ошону белги кылып учуруп к?р?л?, алгыр кимге барып консо, ошол ажо болсун,– дешти.

Кээ бири айтты:

– Бир эси жок пендеге конуп анысы журтту башкара албай, мазебизди албайбы?

– Байкагыла! ажо журттун башкаруучусу элдин тагдырын акылы жок бир??г? карматып жиберип, кайра ?з?б?з кор болуп калбайлы!

–Аялынын тилин алган бир катынпоз болсо, биздин т?б?б?зг? жетип кууратпасын.

– Айланайын журт азып-тозуп кетпейли,– деп санаага батып чарчаган эл эмне кылаарын билбей апдаарып турушту.