ГИНГЕМАНИНГ ҚИЗИ Биринчи китоб

Навқирон малика! Лекин унинг ақли ва билими ёш гўдакникидан ортиқ эмас. Агар аҳвол шундай давом этаверса, Корина ҳатто енгил шамолни қўзғатишни ўрганишга ҳам улгурмасдан, қариб-қартайиб бўлади. Ахир бундай уқувсиз дангаса бошқа париларни маҳв эта оларканми? Гингема ҳам барҳаёт эмас, вақти келиб у ҳам дунёдан кўз юмади.

Ана ўшанда тентак қизчасининг аҳволи нима кечади? Бастинда уни ямламасдан еб қўяди-ку! Энди бу қизни нима қилиш керак?

Гингема алам ичида ҳассасини кичкина тошга шунақанги қаттиқ урдики, ундан чақмоқ чақнаб, илондай тўлғонганича осмонга ўрлади.

Кейин қулоқни батанг қилиб момақалдироқ гумбирлади.

– Сен сабоқ ўрганасанми, йўқми, телба қиз? – жодугар шунақанги ваҳшат билан бўкирдики, ҳатто Нарк ҳам қўрқувдан ерга чўккалаб қолди. – Гапир, ўрганасанми?

Лекин Корина бу чинқириққа парво ҳам қилмади.

– Э-э-э… – тилини чиқариб қийшанглади у.

– Қўрқиб кетдим, у-у-у-у-у!.. Сиз мени эмас, анави тентак Тамшанувчиларни қўрқитинг. Озгина сабр қилиб турсангиз, яқинда улғайиб, вояга етаман-у, сизнинг ғорингиздан ўзим кетаман. Зах босган тош ўрангизда бир умр яшайман деб жуда кўзим учиб турувди-да! Мен саройда истиқомат қилмоқчиман. Ҳамма одамлар менга таъзим қилишсин ва фақат менинг буйруқларимни бажаришсин! Йигирма ёшга етиб олай, ўшанда балоғат даврим келган бўлади ва ундан кейин…

– Балоғат давринг? – қаттиқ ер тепинди Гингема.