Дахавік Казік

– Ну як бы табе патлумачыць?

Юзiк абвёy позiркам гарышча i, пабачыyшы разетку, праз якую Казiк падзараджаy свой мабiльны тэлефончык, сказаy:

– Тыцнi два пальцы y разетку.

Казiк i тыцнуy. Пасыпалiся iскры, i цела Казiка пачало бiцца y рытме бугi-вугi. Нарэшце пальцы выскачылi з адтулiн разеткi, i дахавiк споyз па сценцы. З-пад цылiндра iшоy дым, а на каленках Казiкавых штонiкаy свяцiлiся дзiркi. Лоб у Казiка быy увесь мокры.

– Вось гэта i ёсць парушэнне правiл тэхнiкi бяспекi, – весела сказаy Юзiк. Ён увесь ажно ззяy ад таго, што змог так даходлiва растлумачыць сябру пра тэхнiку бяспекi.

– І што мне з табой рабiць? Тэлевiзар – гэта як цукеркi, ты ж iзноy палезеш сваю калыханку глядзець, – Юзiк пачаy задумлiва хадзiць узад-уперад. – Табе тэрмiнова трэба купiць тэлевiзар, – нарэшце сказаy ён.

– Ага. Тэлевiзар! Ды ён трыста талераy каштуе! – адказаy Казiк.

– Праблема, – пагадзiyся Юзiк. – Але я што-небудзь прыдумаю. А пакуль, – чао…

3. ПЛАН

Сонейка, на якое апоyднi нельга было зiрнуць, увечары пачало цямнець i рабiцца барвовым.

Дахавiк Казiк сядзеy на краi свайго даху, звесiyшы ножкi, i займаyся вельмi сур’ёзнай справай – пускаy бурбалкi.

Казiк быy майстрам у пусканнi бурбалак. Нават чэмпiён горада, шасцiгадовы Янук Ладыжка, не мог выдзiмаць бурбалкi такога памеру i такой рознакаляровасцi. І толькi iнтрыгi арганiзатара чэмпiянату па пусканнi мыльных бурбалак, якi адначасова быy яшчэ i бацькам Янука, не дазволiлi Казiку атрымаць медаль чэмпiёна.

Як толькi Казiк на чэмпiянаце надзiмаy цудоyную бурбалку, Базыль i Юрась, пяцiгадовыя агенты Януковага бацькi, стралялi па бурбалцы з трубачак. Кулямi служылi яблычныя зярняткi. Казiк ледзь не плакаy ад крыyды i несправядлiвасцi. Ён вырашыy узмоцнена трэнiравацца, каб да наступнага чэмпiянату навучыцца пускаць бурбалкi, якiм не будуць страшныя нiякiя зярняткi.

Сонейка хавалася за дом, а Казiк сядзеy, пускаy бурбалкi i назiраy, як яны плаyна апускалiся на брук тратуара i пералiвалiся yсiмi колерамi вясёлкi.

Раптам каля дома прыпынiлася таксоyка. З салона «Фальксвагена» вылез сябар Юзiк. На плячы y яго сядзела варона. Казiк прыгледзеyся i пазнаy Карыну, якая была iх агульнай знаёмай.

Юзiк i Карына задралi галовы yгору i, прыкмецiyшы Казiка, весела памахалi яму: Юзiк – ручкай, Карына – крылом. Праз некалькi хвiлiн сябры yжо сядзелi разам i весела сакаталi.