Донишманд устанинг ҳикмати

Hali aytganimizdek, uzunligi olti quloch, eni yarim quloch, o�n ikkita poyasi bo�lgan bu narvon qoratolning quritilgan shoxidan yasalgani uchun vahimali ko�ringani bilan pardek yengil edi. Bundan bexabar odamlar Ustaning kuchiga qoyil qolishib:

– O�zi jikkakkina bo�lgani bilan Ustaga kuchdan xudo bergan-da, – deya bosh chayqab qo�yishdi.

Shu gap aytilgan mahalda Usta bir qalqib ketdi.

Ko�z yomon-da!

Usta yelkasida ko�tarib ketayotgan narvonni yasayotgan mahalda uning har bir poyasiga o�zicha nom qo�yib chiqqandi.

Nega bunaqa qilganining sababini uning o�zidan so�rashsa ham tuzuk-quruq tushuntirib berolmasdi.

Shunaqa qilib desangiz, narvonning pastki poyasi biroz kengroq joyni egallagani, baquvvatroq hamda uzunroq bo�lgani bois kattasi shu deb Usta unga Hasan deb nom bergan edi. Hasanni erkalab Тo�ng�ichvoy deb ham atadi. Ustaning shunaqa qiziq-qiziq fe’l-atvori bor edi-da. Тepaga chiqqani sayin poyalar oz-ozdan, bilinar-bilinmas qisqarib boraverar edi.

Hasandan keyingi poyaga ikkinchi Hasan deb, undan keyingisiga uchinchi Hasan deb, keyingilariga ham to�rtinchi Hasan, beshinchi Hasan deb navbati bilan Usta nom berib chiqdi.

Shundan so�ng u tomoq qirib:

– Sizlar kattasizlar, mustahkam turmasalaringiz ukalaringiz sinib ketadi-ya, – deb qo�ydi.

Usta bu gapni o�zicha aytgan bo�lsayam Hasanlar uning ma’nosiga tushunishib, eslarida olib qolishdi.

Eng kichik poya narvonning narigi uchida – tepada turar edi.

Usta unga Husan deb nom berdi.

Pastga tushgani sayin poyalar oz-ozdan, bilinar-bilinmas uzayib boraverar edi.

Husandan pastdagi poyani ikkinchi Husan, undan ham pastdagisini uchinchi Husan, yanayam pastdagilarini to�rtinchi Husan, beshinchi Husan deb Usta navbati bilan nomlab chiqdi. Ularning orasida eng nimjoni, injiq-erkatoyi Husanning o�zi edi. Usta uni erkalab Kenjatoy deb ham atadi.

Aytmoqchi, Hasan va Husanlar o�rtasidagi yana ikkita poyani Usta o�rtancha Hasan-Husan deb atagan edi.

O�rtancha Hasan-Husanlar bir-birlariga juda-juda o�xshashar edi. Ularni bir-biridan ba’zan Ustaning o�zi ham ajratolmay qolardi. Shunda Hasanlar tomondagisining Hasanligini, Husanlar tomondagisining Husan ekanligini bilib olardi.

O�sha kuni Usta Muqaddas Chashma ustidagi ayvonning tomiga narvonni qo�yib chiqdi va qiyshayib qolgan oq tunikani to�g�rilab, tuzatib qo�ydi.