Донишманд устанинг ҳикмати

Narvonning tepadagi poyasi Husan ham tomda edi, u bu ishni xuddi o�zi bajargandek kerilib, dimog�i havolandi.

Shunaqa bo�ldi.

AYIQ ODAM

Ustaning bir qo�shnisi bor edi. U shunaqayam yalqov ediki, oyning aksini suvda ko�rsa bosh ko�tarib osmonga qarashga eringani uchun taniyolmay, bu qanaqa suv jonivori bo�ldiykin, deb o�ylanib qolardi.

Uni Ayiq odam deyishardi.

Negaki, uni ayiq desa odamga o�xshar, odam desa ayiqqa o�xshardi – juda g�alati, farqlab olish mushkul edi.

Erta ko�klamda uning kulbasi tomidan chakka o�ta boshladiyu, nima qilarini bilmay qoldi. Chakka tomayotgan joylarga tog�orachalar, kosa-piyolalar qo�yib chiqdi. Axiyri ovqat ichishga ham idish-oyoq qolmadi. Ammo bunga Ayiq odam ko�p ham qayg�urmadi – negaki, bu paytga kelib uning uyida ovqat degan narsaning urvog�ini ham topib bo�lmasdi.

«Hadеmay Osmon xolaning suvi tugab qolsa kerak, – deya o�ylay boshladi Ayiq odam. – Shunda yomg�ir tinadi.

Ammo Osmon xola suvni rosa g�amlagan edi. Sharillatib to�kavergani bilan adog�i ko�rinmadi.

Bu hol Ayiq odamga katta tashvish tug�dirdi.

U o�yga toldi.

O�y-xayolini nuqul serquyosh kunlar, pishiqchilik band qildi. Xayolan shig�il mevalari daraxtlarning shoxlarini bukib yotgan bog�larda, polizlarda kezdi. Ayiq odam, ayniqsa, tarvuzni yaxshi ko�rardi.

U xayolida kattakon tarvuzni endi bo�lib yeyman deb turganida qoq miyasiga xanjar kelib urilganday bo�ldi.

Bilib turganingizdek, uning miyasiga xanjar kelib tushmagandi. Shirin xayollar og�ushida ekanligida bir sovuq tomchi uy tomini teshib o�tib Ayiq odamning boshiga tushgan, bu qilig�i bilan:

– Ho-oy yalqov, ko�zingni ochsang-chi, xayoling qayerlarga og�ib ketdi, tomni tuzatishni o�ylamaysanmi? – degandek bo�lgan edi.

Buni Ayiq odam anglamadi.

O�tiraverdi.

Shunda ikkinchi tomchi ham uning boshiga tushdi.

Bunisi endi gurzi bilan urgandek bo�ldi.

Ayiq odam juda sabr-toqatli, chidamli edi, shundayam parvo qilmayotgandek pinagini buzmadi.

Uning pinak buzmaganidan tom boshidagi tomchilar hayron qolishdi. Axir, bunday choqda bir sovuq tomchi har qanday odamning boshiga tushsa ham uni tahlikaga solib qo�yadi-da.