Дюймчахон. Сандиқ-самолёт. Йўлдош ўртоқ

Ularning uzun novdalari suvga cho�mib turar, shuning uchun bu gullar anchagacha so�lib qolmay, atir taratib turaverar ekan.

Jajjigina Dyuymchaxonga bu suvli likopcha butun boshli dengiz bo�lib tuyular, bu dengizda u lola gulbargiga minib olganicha xuddi qayiqdagidek suzib yurar ekan. Eshkak o�rniga u ikkita oppoq ot tolasidan foydalanar ekan. Dyuymchaxon kun bo�yi o�zining ana shu g�aroyib qayiqchasida qo�shiqlar kuylaganicha likopchaning u tomonidan bu tomoniga suzib o�tar ekan.

Uning ovozidek nafis ovozni hali hech kim eshitmagan ekan.

Dyuymchaxon o�z belanchagida uxlab yotgan kechalarning birida lang ochiq derazadan xonaga kattakon, qari, shilimshiq va badbashara bir baqa kirib kelibdi. U deraza tokchasidan stol ustiga sakrab tushibdi va atirgul gulbargi ostida yotgan Dyuymchaxonning belanchagiga baqrayibdi.

– Buncha yaxshi! – debdi bu qari baqa. – O�g�limga munosib xotin topilib qoldi.

U qizaloq yotgan yong�oq po�chog�ini changallab olibdi-da, derazadan bog�ga sakrabdi.

Bog� yonidan anhor oqib o�tar, uning shundoq qirg�og�ida bir botqoqlik bor ekan. Ana shu yerda, qurbaqasallalar og�ushida qari baqa o�z o�g�li bilan yashar ekan. O�g�li ham xuddi onasidek – shilimshiq va badbashara ekan!

– Vaq-vaq, vaq-vaq, vaqa-vaqa-vaq-vaq! – deya olibdi xolos u yong�oq po�chog�i ichida yotgan jajji qizaloqni ko�rib.

– Ovozingni o�chir! Mabodo uni uyg�otib yuborsang, qochib ketadi, – debdi qari baqa.

– Axir u pardan ham yengil-da. Yaxshisi, uni anhor o�rtasiga olib borib, nilufar bargiga o�tqazib qo�yamiz, jimitday bu qizaloq uchun nilufar bargi butun boshli orolga teng keladi. U yerdan sirayam qochib ketolmaydi. Bu orada men ikkalangizga qurbaqasallalardan ajoyib in yasab beraman.

Anhorda ko�plab nilufarlar o�sib yotar ekan. Ularning shapaloq-shapaloq yam-yashil barglari suvda suzib yurar ekan. Eng katta barg esa qirg�oqdan juda olisda ekan! Baqa ana shu barg tomon suzib boribdi-da, uning ustiga qizaloq uxlab yotgan yong�oq po�chog�ini qo�yibdi.

Ertalab uyg�onganida sho�rlik Dyuymchaxonning qanchalar qo�rqib ketganini ko�rsangiz! Qo�rqmay ham bo�ladimi? Uning hamma tomonini suv qurshab olgan, qirg�oq esa olisdan elas-elas ko�rinar ekan. Dyuymchaxon qo�llari bilan ko�zlarini bekitib olganicha achchiq-achchiq yig�labdi.