Дюймчахон. Сандиқ-самолёт. Йўлдош ўртоқ

Qari baqa esa yo�sinlar ustiga o�tirib olganicha, o�z uyini qamish va sarg�aygan nilufarlar bilan bezatar, bu bilan o�zining yosh keliniga yoqmoqchi ekan. Hammasi tayyor bo�lgach, u irkit o�g�li bilan Dyuymchaxon o�tirgan barg yoniga suzib kelibdi, ularning niyati qizaloqni karavotga o�tqazib, o�z uylariga olib ketish ekan.

Qari baqa qizning shundoq qarshisida suvga shalpayib olganicha shirin jilmayib debdi:

– Mana bu – mening o�g�ilcham! U sening ering bo�ladi! Ikkalangiz biznikida, qurbaqasallalar og�ushida maza qilib yashaysizlar.

– Vaq-vaq, vaq-vaq, vaqa-vaqa-vaq-vaq! – deya olibdi xolos uning o�g�ilchasi.

Baqalar po�choqni olgancha suzib ketishibdi. Dyuymchaxon anhorning o�rtasida, kattakon nilufar bargining ustida yolg�iz qolganicha, achchiq-achchiq ko�z yosh to�kibdi – axir, u bu irkit baqanikida yashashni, uning qo�lansa o�g�liga erga tegishni sirayam istamas ekan-da.

Suv ostida suzib yurgan baliqchalar qari baqa aytgan gaplarni eshitishibdi.

Kuyov va uning onasini ular avval ham ko�rishgan ekan. Endilikda esa kelinning qandayligini ko�rish uchun suvdan boshlarini chiqazishibdi.

Dum-dumaloq ko�zlari bilan Dyuymchaxonga nazar tashlagan bu baliqchalar darhol suvning eng tubiga sho�ng�ib, endilikda nima chora ko�rish lozimligi haqida o�ylay boshlashibdi. Ana shunday ko�hlikkina, kichikkina bir qizaloqning suvdagi bir to�nka ostida, quyuq yo�sin-u qurbaqasallalar og�ushida anavi qo�lansa baqalar bilan birga yashashi baliqchalar uchun o�ta achinarli bir hol ekan.

Bu insofdan emas-ku, axir! Butun anhordagi baliqchalar Dyuymchaxon o�tirgan nilufar yoniga yig�ilib kelib, bargning bandini g�ajib tashlashibdi.

Mana, oqibatda nilufar bargi oqim bo�ylab suzib ketibdi. Oqim juda tez bo�lib, barg shitob bilan ilgarilab borar ekan. Endi qari baqa ming urinsa ham Dyuymchaxonni quvib yetolmas ekan.

Dyuymchaxon suzgandan suzib boraveribdi, butalarga qo�nib olgan qushchalar uni ko�rib kuylay boshlashibdi:

– Qanchalar ko�hlikkina, kichikkina qizaloq!

Yengilgina oq kapalak Dyuymchaxon boshi uzra aylana-aylana nihoyat nilufar bargiga qo�nibdi – chunki bu jajjigina sayohatchi qizaloq unga judayam yoqib qolgan ekan.

Dyuymchaxon esa o�z ipak kamarini yechib, bir uchini kapalak ustiga tashlabdi, ikkinchisini bargga bog�labdi, shunda barg yanada jadalroq suzib ketibdi. Shu payt uning yonidan may qo�ng�izi uchib o�tibdi.