Қор одам

Lekin laylak podshoning kasali butun mamlakat va xalq uchun katta baxtsizlik ekanini, aksincha, uni darddan xalos etish katta baxt ekanini yaxshi anglabdi. Barcha xalq – xoh kambag�al, xoh boy bo�lsin, shu haqda bosh qotirayotganmish. Biroq, shifobaxsh gul qayerda o�sadi? – deb so�rashibdi odamlar bir-biridan. Ular ilmiy kitoblarni varaqlashibdi, bu haqda yulduzlardan bir narsa o�qishga urinishibdi, to�rt tomondan esadigan shamollardan so�rashibdi, xullas, turli yo�llar bilan zarur ma’lumotlarni olishga intilishibdi-yu, hamma harakatlari behuda ketibdi.

Shu payt olimlar va donishmandlar oldin «Hayotga asos qurgan – muhabbat; u podshoni ham hayot kechirish uchun ato qilgan!» deb aytgan gaplariga qaytishibdi. Garchi buning ma’nosini ularning o�zi ham chuqur tushunib yetmasalar-da, bu gapda hikmat katta ekan. Shuning uchun ham bu gapni bir necha bor takrorlab, hatto dori qog�oziga: «Hayotga asos qurgan – muhabbat!» deb yozishibdi, lekin bu dori qog�ozi bilan dorini qanday tayyorlash mumkin? Xuddi shu xususda hamma mushkul ahvolda qolibdi. Nihoyat o�tirganlar bir ovozdan hamma yordamni otasini qizg�in, chin ko�ngildan yaxshi ko�radigan yosh malikadan kutishi kerak, degan qarorga kelishibdi. So�ng malika nima qilishi lozimligi ustida ham bosh qotirishibdi. Bundan roppa-rosa bir yil muqaddam yangi oyning o�rog�i botgan tunda malika sahrodagi marmar haykal tomon yo�l olgan ekan. Pastroqdagi eshik oldidagi qumlarni suribdi, katta ehromlarning biridagi uzun yo�lak bo�ylab yurib, qadimiy fir’avn jasadi qo�yilgan joyga boribdi – malika marhumning ko�ksiga boshini qo�yib, mo�jiza yuz berishini kutishi kerak edi.

U aytilganlarning hammasini bajo keltiribdi, tushida shimolga, Daniyaga uchib borishi, chuqur botqoqdan nilufar uzishi, u suv tubiga sho�ng�iganida gul uning ko�ksiga tegib ketishi, bu gul otasiga qayta hayot ato qilishi, gul uziladigan joyning o�zi namoyon bo�libdi.

Malika oqqush patida Yovuz botqoqligiga ana shuning uchun uchib borgan ekan.

Buni laylak bilan xotini azaldan bilisharkan, endi bo�lsa biz ham uni yaxshiroq bilib olyapmiz. Shuningdek, botqoqlik shohi bechora malikani balchiq ostiga olib kirib ketganini, bu yerda esa uni halok bo�ldi deb yurganlarini ham bilamiz. Lekin donishmandlarning donishmandi urg�ochi laylakning: «Malika kulfatdan xalos bo�ladi!» deb aytgan gapini aytibdi. Oxiri kutishga ahd qilishibdi, bundan boshqa chora qolmabdi-da.