Қор одам

O�sha supurgi bu yerning sobiq egalarini supurib yubordim!

Og�ir kun, mashaqqatli, aziyatli onlar yetib keldi, biroq ularning ruhi tetik, qaddilari bukilmagan edi.

Ularning kiyib yurgan kiyimlaridan ko�p narsalarni va’da qilib, oxiri umidlarni chippakka chiqarib to�kilib ketgan boyliklari solingan yangi sotib olingan shisha idishlaridan boshqa hech narsalari qolmagan edi. Valdemar Do xazinani qo�yniga yashirdi, qo�liga hassa oldi: bir vaqtlar mana shu mulkning boy-badavlat egasi bo�lgan kishi yoniga uchala qizini olib Borrebyudan chiqib ketdi.

Men muzdekkina shabadam bilan uning lovillab turgan yuzini sovutdim, soqollari va oppoq sochlarini siypadim, qo�limdan kelganicha qo�shig�imni aytdim: «G�uv-g�u-u! O�taver! O�taver!»

Dvoryanlikka xos hashamat ana shunday barham topdi!

Ida bilan Anna Dorteya otalari yonida borishardi. Yohanna darvozadan chiqib, orqasiga o�girildi. Nega deysizmi? Axir, baxt qaytib kelmaydi-ku. Qiz Mark Stig qasrining g�ishtlaridan qurilgan qizil g�ishtli devorlarga boqdi, uning qizlarini esladi.

Kattasi kenjasin qo�lidan tutib

Jahonni kezmoq-chun otlandi yo�lga.

Yohanna bu qo�shiqni xotirladimikin? Hozir haydalganlar uch qiz, yonlarida otalari ham bor. Bir vaqtlar karetada yurgan yo�llardan sudralib keta boshlashdi. Yiliga o�n marka to�lash sharti bilan ijaraga olingan Samizstrun dalasidagi hujralari tomon yo�l olishdi. Boy odamning yangi manzili yalang�och devorlar, bo�mbo�sh idishlar. Qarg�a va zag�chalar esa zaharxanda bilan «Qag�! Qag�! Xonavayronlik! Qag�-qag�!» – deb qichqirishdi, bir vaqtlar Borrebyu o�rmonidagi daraxtlar kesilayotganda ham shunday qichqirishgan edi.

Ularning quloqlariga bor kuchim bilan puflab tursam-da, Do janoblari va uning qizlari bu qichqiriqlarning ma’nosini yaxshi tushunishdi.

Ular hujralariga kirishdi, men esa botqoqliklar va dalalar, «yalang�och butazorlar va daraxtlari qiyratilgan o�rmonzorlar ustidan ochiq dengiz, boshqa mamlakatlar tomon guvillaganimcha yo�l oldim.

G�uv-g�u-u! O�taver! O�taver! Shu zaylda yillar o�tib bordi.

* * *

Xo�sh, Valdemar Do bilan uning qizlarining taqdiri nima bo�ldi, dersiz? Buni hozir shamol hikoya qilib beradi.

– Oq sunbul gul Anna Dorteyani oxirgi marta uchratganimda bukchaygan kampir bo�lib qolibdi, axir oradan ellik yil vaqt o�tib ketgandi-da. Qolganlari o�lib ketgan, u esa endi ko�pni ko�rgan bir kampir edi.