Қор одам

Shunday bo�lgach, har kimniki o�ziga yaxshi ko�rinaveradi-da! Baribir emasmi? Hamma bir maqomda ashula aytibdi! Keyin «til zahmatkashlari» kichik-kichik to�da bo�lib yurish boshlabdi. Bu to�dalarda uylarga qo�ng�iroq qiladigan qo�ng�iroqchilar bor ekan. Keyin esa istaganlar oddiy bo�yoqni yaltiroq moy o�rnida o�tkazish uchun imzosiz maqolalar yozadigan yozuvchilar bilan tanishisharkan. Ular orasida jallod bilan uning yordamchisi bor ekan; yordamchining tili o�ta zahar ekan, aks holda unga hech kim e’tibor bermagan bo�lardi.

Bu yerda yashikdan har gal axlat ilib olayotganda: «Yaxshi, juda yaxshi, ajoyib!» – deb turadigan bir axlat yig�uvchi ham bor ekan! «Xursandchilik» rosa avjiga minganda axlat o�radan ingichka poya, daraxt, judayam xunuk gul, haddan tashqari katta qo�ziqorin, butun bir tom o�sib chiqibdi; bu hurmatli anjumanning «archa»si ekan; archaga eski yil davomida nima yaratgan bo�lsalar, hammasini osishgan ekan. Archadan beqaror olovlar sachrarmish; bular o�zlashtirib olingan fikrlar va shu anjuman qatnashchilari foydalanayotgan ijaraga olingan g�oyalar ekan. Endi ular ozod bo�lib, mushak singari osmonga o�rlayotganmish. Shundan keyin «darra o�yin» boshlanibdi, yosh ijrochilar «qalb yondi» o�yini qilishibdi, so�zamollar bir-biriga o�tkir so�zlarni qota boshlabdi. O�tkir so�zlar eshikka bo�sh ko�za yoki kul to�la ko�za urilib singanday gumburlay boshlabdi. Qarindoshimning gapiga qaraganda, ko�z ko�rmagan, quloq eshitmagan ajoyib xursandchilik bo�libdi! Rostini aytsam, u yana bir talay mudhish, lekin oqilona fikrlarni ham aytdi, men ularni takrorlab o�tirmayman; tanqidchi bo�lgandan ko�ra, ko�ngilchan odam bo�lgan ma’qul. Endi ana shunaqa bayramdan xabardor bo�lganim holda har yili Yangi yil kechasi jinlarning yovvoyi galasi ko�chishini ko�rishdan mahrum bo�lib qolishdan qo�rqishimni fahmlagan bo�lsangiz kerak. Ba’zi yillar oldingi sayohatchilar yoniga yangilari qo�shilib qolganini ham ko�raman. Bu yil esa tomoshadan quruq qoldim. Men xarsangtoshlar bilan birga million yil oldingi o�tmishga sayohat qildim, ularning Shimol qoyalaridan uzilib tushishlari, pastga qulashlari, muz ustida Nuh payg�ambar kemasi qurilguncha suzib yurganini, suvga dumalab tushganini, teranlikka cho�kib ketganini, keyin yana «Bu yer Yangi Zelandiya!» – deb baqirgan qumli sohil bilan yuqoriga ko�tarilganini ko�rdim.