Мыраубай батыр. Бәрәзә песие Мыраубай батыр маҗаралары / Мыраубай-батыр. Приключения Березинского кота Мыраубай-батыра

Килгән бар да – утырганы, торганы да,

Үрмәләгән, арты белән шуганы да!

Өелә халык берсен берсе этә-этә:

«Кара! – диләр, күрсәтешеп төртә-төртә. –

Мырау тоткан! Т®Р·Рµ кайда? У?РЅУ™-У™РЅУ™,

Шул үзе ич әнә утыра тәрәзәдә.

Ай-яй батыр! Песи түгел, будыр каплан!

Кара ничек авызы-борыны канга баткан!»

Алар шулай шау килгәндә Бәрәзәдә,

Утыра бирде Мырау һаман тәрәзәдә.

Карамый да күтәрелеп – ул ни тавыш,

У?йтерсең Р»У™ аның өчен Р±Сѓ – Р±РёРє вак СЌС€.

Үзенчә һич ис китмәгән кеше булып

Утыра бирде, тәпи белән борынын юып.

*

РЁСѓР».

У?йттеләрме сезгә:

У?РєРёСЏС‚ башы борын булыр,

Койрыгы озын булыр,

Уртасы озак булыр,

Юлында төрле тозак булыр.

У?киятнең СЌРЅУ™СЃРµ калын,

Җебе нечкә,

Кабасы – сәке астында,

Орчыгы – нөештә[17 - Нөеш – почмак.].

Көтеп тор,

Карчыгың бүген ипи сала мичкә,

Калган җебен эрләп бирер иртәгә кичкә.

Кичә бардым, бүген кайттым,

Тефү, тефү!

Р‘Р?ШЕНЧЕ РњРђТ–РђР Рђ

Ризван байның ничек итеп Мыраубайны

Аюга тотып бирмәкче булганы

Тычканнарны кырып салгач Мырау батыр,

Эш калмады, өч ай инде ул тик ятар.

Дан өстенә дан табарга тиеш батыр,

Соң нишләсен тычкан беткәч песи факыр?

Беркөн шулай тыңлап ятса иртә белән,

Мырау ишетә, бай чәй эчә бикә белән.

Бикә әйтә: «Туйдым ла, – ди, – бу Мыраудан,

Йонын коя, китүе юк шул диваннан».

Ризван әйтә: «Күрдем әле яңа эшен:

Эштеренеп чыеп алган диван читен.