Мыраубай батыр. Бәрәзә песие Мыраубай батыр маҗаралары / Мыраубай-батыр. Приключения Березинского кота Мыраубай-батыра

Йөри Мырау арттан – савыт арасыннан,

Җай-җай гына һөҗүм күзләп бара шуннан.

Болар суга әби аша абынышып,

Сугулары гел буш китә аймылышып.

Алар анда абынганда икәү-өчәү,

Монда ауган стенага калган кисәү.

Ризван килеп басу белән кисәү башын,

Сабы торып шак иттергән аның башын!

«Ник суктың?» – ди, Ризван кизи бикәсенә,

У?Р±Рё торып асылынган җилкәсенә.

Ризванны бак: селтәп килә җилпуч белән,

Бикә борынын чеметтерә кыскыч белән.

«Кем ул сукты миңа башлап? Синме, малай?» –

«Ник мин сугыйм? Үзең бастың кисәүгә, бай!» –

«Тор, тор, әби, бу нишләвең? Кара өстең!» –

«Харап булдык! Бар бәла шул Мырау өчен!» –

«Кайда ТЇР·Рµ?В» – В«У?РЅУ™, У™РЅУ™, РєУ™Р±У™СЂРєУ™РґУ™!В» –

В«Р?шек ачык, тот, тот! Качты РєУ™Т—У™РЅРєУ™РіУ™!В» –

«Йә, ач тизрәк шул сайгакны, аска качты!» –

«Анда да юк! Астан чыгып, йортка чапты!» –

«Бар, Р±У™СЂ үзен! У?РЅУ™ Р±РёС‚ СѓР» кача йортка!В» –

Куа чыга Ризван, малай, бикә, кортка.

Менә ничек ул бер төшсәң дәрәҗәдән, —

Таяк тотып куа болар Бәрәзәдән!

Ярый, шөкер, Мырау әле батыр икән,

Юкка гына «картайдым» дип ятар икән,

Батырлыгы кайда дисәң – аякларда,

Аны хәзер куып җитми таяклар да!

Сикереп менде, әнә син күр, арт курага,

Ризван байдан көлгән кебек утыра анда.

«Син, – ди, – бирсәң «үтерәм» дип бойрыгыңны,

Тотыгыз, – ди, – инде менә койрыгымны!»

Шулай дип, ул ыргыла да арт курага,

Качып китә янәшә үк карурманга.