Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Aqlli yigit bo�lishni, kitob yozishni xohlamaysanmi?

– Menimcha, ser, ko�proq o�qigim keladi, – javob berdi Oliver.

– Iye! Kitob yozging kelmaydimi hali? – so�radi keksa jentlmen.

Oliver picha o�ylab ko�rib, keyin, undan ko�ra kitob sotgan ancha yaxshiga o�xshaydi, dedi: bunga javoban keksa jentlmen yayrab kuldi va gaping chakkimas, deb qo�ydi. Garchi, buning nimasi chakki emasligiga aqli yetmagan bo�lsa ham, Oliver suyunib ketdi.

– Qoyil! – dedi keksa jentlmen kulgini bas qilib.

– Cho�chima! Rostki, bironta halol hunarga yoki g�isht teruvchilikka o�rgatishning iloj-imkoniyati bor ekan, seni yozuvchi qilmaymiz.

– Tashakkur sizga, ser, – dedi Oliver.

Uning jiddiy javobini eshitib, keksa jentlmen tag�in xaxolab kulib yubordi-da, tabiiy his-tuyg�uning g�alati jihatlari to�g�risida nimalardir deb qo�ydi, biroq Oliver tushunmadi va e’tibor ham bermadi.

– Ana endi, bo�tam, – gapini davom ettirdi mister Braunlou imkoni boricha mayinroq ohangda, ammo uning chehrasi ayni chog�da Oliver hali ko�rmagan jiddiy tus olgandi, – aytmoqchi bo�layotgan so�zlarimni jon qulog�ing bilan tinglashingni istardim.

Sen bilan ro�yi rost gaplashmoqchiman, sababki, talaygina o�zingdan kattaroqlarga qaraganda ham gapimni tuzukroq tushunishingga iymonim komil.

– O�, o�tinaman sizdan, ser, seni haydab yuboraman demang! – xitob qildi keksa jentlmenning jiddiy ohangda so�zlayotganidan cho�chigan Oliver.

– Yana ko�chalarda tentirab yurgani quvib chiqarmang meni! Shu yerda qolib, xizmatingizni qilib yurishimga ruxsat eting. Meni yana o�sha o�zim kelgan qo�rqinchli, yomon joyga qaytarib yubormang! Bechora bir bolaga rahmingiz kelsin, ser!

– Bo�tam, – dedi keksa jentlmen Oliverning nogahoniy va qizg�in iltijosidan ko�ngli buzilib, – qo�rqma, agar o�zing sababchi bo�lmasang, seni hech qachon tashlab qo�ymayman.

– Hech qachon, hech qachon bunday bo�lmaydi, ser! – uning so�zini bo�ldi Oliver.

– Ishonaman, – javob qildi keksa jentlmen. – Seni aslo bunday qiladi deb o�ylamayman. Yordam bermoqchi bo�lgan odamlarim meni laqillatib ketgan paytlar ham bo�lgan, lekin senga ko�nglim ishonib turibdi, nimaga senga bunchalik dilim chopib qolganini o�zim ham tushunolmayapman.