Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Butun mehr-u muhabbatimni baxshida qilgan odamlarim lahadda yotishibdi; garchi hayotimdagi baxtiyor hamda quvonchli damlarim o�shalar bilan birga qabrga kirgan bo�lsa-da, men o�z qalbimni g�urbatga aylantirganim yo�q va u hamisha ezgu histuyg�ularim uchun ochiq. Behad g�am-qayg�ular bu tuyg�ularni mustahkamladi, ularni pokladi.

Keksa jentlmen ohista, suhbatdoshidan ko�ra o�ziga murojaat qilayotganday ohangda gapirgani, so�ngra esa jim qolgani boisidan Oliver ham sukutini buzmadi.

– Shunaqangi gaplar! – dedi keksa jentlmen nihoyat picha quvnoqroq ohangda. – Bu gaplarni shuning uchun aytyapmanki, yoshsan, qalbing ham beg�ubor, men tortgan qayg�u-alamlar va iztiroblardan xabardor bo�lganingdan keyin, balki menga yangi ranj-alam yetkazmaslikka harakat qilarsan. Gaplaringga qaraganda, sen yetimsan va birorta ham do�sting yo�q: men topishga muvaffaq bo�lgan ma’lumotlar ham bu so�zlaringni tasdiqlaydi.

Menga o�zing to�g�ringda jamiki narsani gapirib ber: qayerdan kelding, seni kim tarbiyalagan, men seni topgan to�daga qanday tushib qolding? Agar rostini gapirsang, toki men hayot ekanman, yoningda hamisha do�sting bo�ladi.

Xo�rsiniq va piqillash bir necha daqiqa davomida Oliverning so�zlashiga xalal berib turdi; keyin o�zini fermada qanday tarbiyalaganlari, mister Bamblning mehnat uyiga qanday boshlab borgani to�g�risida aytib bermoqchi bo�lib og�iz juftlagan paytida esa tashqari eshikni ustma-ust, toqatsizlik bilan taqillatib qolishdi, shunda oqsoch zinapoyadan zipillagancha chiqib kelib, mister Grimuig kelganini xabar qildi.

– Bu yoqqa chiqyaptimi u? – surishtirdi mister Braunlou.

– Ha, ser, – javob berdi oqsoch. – U kishi, uyda yog�li bulkadan bormi, deb so�radilar, men, ha, deb javob berganimdan keyin, choy ichgani kelganlarini aytdilar.

Mister Braunlou kulib qo�ydi va Oliverga qarab, mister Grimuig eski oshnasi ekanini tushuntirdi, bolaga uning o�zini sal qo�polroq tutishiga parvo qilmaslikni aytdi, negaki, u aslida nihoyatda olijanob odam, mister Braunlouning bunday deyishga asosi bor ekan.

– Men pastga tusha qolaymi, ser? – so�radi Oliver.

– Yo�q, – javob qildi mister Braunlou, – shu yerda qolishingni istardim.