Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Yerda tobutlarning belgi-yozuvlari, taxta qirindilari, yaltiroq qalpoqli mixlar va qora matoning parcha-purchalari ayqash-uyqash sochilib yotibdi, peshtaxta orqasidagi devorni esa rasm bezab turibdi; rasmda to�rtta qorabayir qo�shilgan katafalk[14 - Katafalk – murdani mozorga olib boradigan arava. (Tarj.)] kelib to�xtayotgan uyning eshigi oldida qotirib ohorlangan galstukli ikki nafar soqov yig�ichi-giryanda tasvirlangandi. Do�kon issiq va dim edi. Chamasi, havoni tobut hidi tutib ketganday edi.

Poxol to�shak tashlab qo�yilgan peshtaxta ostidagi joy xuddi go�rga o�xshab ketardi.

Oliverni ezayotgan narsa nafaqat ushbu manzara-vaziyat edi. U notanish joyda yolg�iz qolgandi, bundayin shart-sharoitda esa har birimiz ham o�zimizni qanchalik bekas-u g�arib hamda bebaxt his etajagimiz barchamizga ayondir. Bolakayning apoq-chapoq do�sti yo�q edi. Bir faslgina muqaddam boshiga tushgan judolikdan o�kinmasdi, zero, juda-juda ko�rgisi keladigan qadrdon, yaqin kishisi yo�q edi-da.

Ammo shunga qaramay, ko�ngli g�ash tortgan, xomush edi; shu boisdan ham u tor-u tanqis o�rniga joylashar ekan, ushbu o�rni tobut bo�lib qolishini, qimir etmay, tosh qotib uyquga ketgan o�zini esa o�t-o�lanlar mayin shitirlaydigan, ko�hna qo�ng�iroqning jarangi allalaydigan qabristonga eltib ko�mishlarini istab qoldi.

Ertalab Oliver do�kon eshigi gurs-gurs tepilgan ovozdan uyg�onib ketdi; to u apil-tapil kiyinguncha shiddatli tepki ovozi yigirma besh martacha takrorlandi.

U eshik zanjirini tushirayotganda eshikni tepkilayotgan oyoq tiyilib:

– Oching, eshityapsizmi? – deya oyoq egasining baqirgan ovozi eshitildi.

– Hozir ochaman, ser, – dedi Oliver zanjirni tushirib, kalitni burar ekan.

– Sen yangi bola bo�lsang kerag-a? – so�radi o�sha ovoz qulf teshigidan.

– Ha, ser, – javob berdi Oliver.

– Yoshing nechada? – surishtirdi ovoz.

– O�nda, ser, – javob qaytardi Oliver.

– Ichkariga kiray, bir ta’ziringni bermasammi, – dedi o�sha ovoz, – shoshmay tur, qavmning ko�ppakchasi!

Ana shunda iltifotli va’da ketidan hushtak eshitildi.

Oliverni bot-bot hozirgina tilga olingan ma’nodor so�z ifoda etguvchi «siylovga» musharraf etib turar edilar, shu sababdan ham u ovoz egasining o�z tahdidini astoydil ado etishiga zarracha shubhalanmadi. U qo�llari qaltirab lo�kidonni surdi-da, eshikni ochdi.