Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Tobutsoz Oliverga: «Keyinda qolma, qo�rqma», deya dalda berganicha, paypaslana-paypaslana, ehtiyotkorlik bilan zimiston yo�lakdan ikkinchi qavatga ko�tarildi. Zina maydonchasiga qaragan eshikka ro�para bo�lib, uni barmoqlarining ko�zi bilan taqillatdi.

Eshikni o�n uch-o�n to�rt yoshlardagi qizcha ochdi. Tobutsoz ichkariga ko�zi tushar-tushmas, xuddi shu yerga yuborilganini fahmladi. U ichkari kirdi, ketidan Oliver ostona hatladi.

O�choqda o�t yo�q edi, lekin bir odam bukchayib, odaticha sovuq o�choq oldida o�tirardi.

Uning yonginasida, pastak kursini o�t yoqilmagan pech-o�choqqa yaqinroq surib, bir kampir o�tiribdi. Narigi burchakda juldurvoqi bolalar uymalashishyapti, eshikning ro�parasidagi kichkinagina taxmonda ustiga eski ko�rpa tashlangan bir nima yotibdi. Oliver o�sha yoqqa ko�z tashlarkan, titrab ketdi-yu, beixtiyor xo�jasining pinjiga qisindi; garchi o�sha narsaning usti yopib qo�yilgan bo�lsa-da, buning murda ekaniga aqli yetgandi.

Erkakning eti ustixoniga yopishgan, tusi za’faronday edi: soch-soqoli oppoq, ko�zlariga qon quyilgan. Kampirning afti ajin to�ridan burishib-tirishib ketgan; omon qolgan ikki tishi pastki labini turtib chiqib, so�ljayib turibdi, o�tkir ko�zlari bo�lsa yiltillaydi. Oliverning na kampirga, na erkakka qarashga yuragi dov berardi. Har ikkalasi ham u ko�chada ko�rgan kalamushlarga o�xshab ketardi.

– Hech kimni yo�latmayman unga! – darg�azab bo�kirdi erkak o�rnidan sapchib turib, tobutsoz tomon yura boshlaganda. – Yaqinlashmang! Ming la’nat hammalaringga, agar joningiz aziz bo�lsa, yaqinlasha ko�rmang!

– Bema’ni gap, birodar! – dedi ming bir xil g�am-qayg�uni ko�raverib, eti qotib ketgan tobutsoz. – Safsata!

– Menga qarang! – qichqirdi erkak mushtini tugib, jazavada yerni depsib. – Quloq soling! Men uni yerga ko�mdirmayman.

U yerda orom olib yotolmaydi: qurt-qumursqalar xalal beradi unga… Ular tanasini mijib-kemirolmaydilar, shunchalik quruq cho�p bo�lib qolgan.

Bu telbalarcha aljirashlarga tobutsoz og�iz ochib javob qilmadi; cho�ntagidan o�lchagich gazini olib, marhuma qarshisida cho�k tushdi.

– E-voh! – erkak nido solgancha, ko�zlaridan shashqator yosh to�kib, murdaning oyoqlariga o�zini tashladi.