Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Oliver to�xtab, boqqa qaradi. Bir bolakay jo�yakda o�toq qilayotibdi; Oliver to�xtaganida u za’faronday yuzchasini ko�tardi – bu uning ilgarigi o�rtoqlaridan biri ekan. Oliver uni bu yerdan jo�nab ketar oldida ko�rganiga suyundi: bola undan kichikroq edi, lekin Oliver u bilan inoq yashar va ko�pincha birga o�ynashardi. Necha-necha martalab ikkovlarini qo�shaloq qilib urishgan, och qo�yishgan, birga qamab qo�yishgan edi.

– Sekinroq, Dik! – dedi Oliver bola chopgancha eshik oldiga kelib, u bilan ko�rishgani kergilar orasidan qiltiriq qo�lchasini uzatarkan.

– Hali hech kim turgani yo�qmi?

– Mendan boshqa hech kim, – javob berdi bola.

– Dik, meni ko�rganingni aytma, – dedi Oliver. – Men qochdim. Meni urib, xafa qilishdi, shuning uchun baxtimni bu yerlardan uzoqroqdan qidirmoqchiman. Lekin qayerdanligini o�zim ham bilmayman. Namuncha ranging oqarib ketibdi?

– Doktor meni, o�ladi, deganini o�z qulog�im bilan eshitdim, – dedi bola xiyolgina jilmayib.

– Seni ko�rganimdan xursandman, endi bor, tezroq keta qol!

– Yo�q, sen bilan xayrlashmoqchiman, – dedi Oliver. – Biz hali tag�in ko�rishamiz, Dik. Bilaman, albatta ko�rishamiz! Sen sog�ayib ketasan, baxtli bo�lasan hali!

– Qaniydi, – javob berdi bola. – O�lganimdan keyin shunday bo�ladi. Bilaman, Oliver, doktor to�g�ri aytgan, nimaga desang, tez-tez osmon farishtalari, keyin sira-sira ko�rinmaydigan mehribon yuzlar tushimga kiradi.

Meni o�p, – dedi bola pastak eshikka tirmashib chiqib, qo�lchalari bilan Oliverning bo�ynidan quchoqlagancha. – Xayr, o�rtoqjon! Xudo yor bo�lsin senga.

Bu oq yo�l murg�ak go�dakning lablaridan uchgandi, biroq Oliver o�ziga oq yo�l tilaganlarini birinchi bora eshitayotgan edi va u bundan buyongi kurashlar, iztiroblar, buzg�unchi taqdirning makr hamda bevafoliklari-yu musibatlarga to�liq hayoti davomida hech qachon unutmaydi buni.

SAKKIZINCHI BOB

OLIVERNING LONDONGA YO�L OLGANI-YU, YO�LDA G�ALATI BIR YOSH JENTLMENNI UCHRATGANI

Oliver so�qmoqning boshiga yetdi va yana katta yo�lga chiqdi. Soat sakkiz edi. Garchi uni shahardan deyarli besh mil masofa ajratib turgan bo�lsa-da, tag�in quvib, yetib olishmasin, degan xavotirda devor-u g�ov-to�siqlar panasida to peshingacha chopa-chopa yo�l bosdi.